Γυναίκες αγρότισσες στην Ινδία

Στην ινδική πόλη Beed, περισσότερες από 4500 γυναίκες αγρότισσες που δουλεύουν σε φυτείες με ζαχαροκάλαμα, μέσα σε τρία χρόνια αναγκάστηκαν από τους εργοδότες τους να υποβληθούν σε αφαίρεση μήτρας ή υστερεκτομή, ώστε να μπορέσουν να δουλεύουν χωρίς να χρειάζεται να λείψουν από την εργασία.

Ενώ σε ολόκληρη την Ινδία ο μέσος όρος των γυναικών που έχουν αφαιρέσει την μήτρα τους κυμαίνεται στο 3,2% στις περιοχές του ζαχαροκάλαμου, το ποσοστό μέσα σε τρία χρόνια είναι 36% και από την αρχή του 2019 είναι 21% στις εργαζόμενες στα χωράφια, σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της περιφερειακής κυβέρνησης.

Έτσι παράλληλα με την αύξηση της παραγωγικότητας και των κερδών για τους εργοδότες, αναπτύσσεται και ένα νέο είδος «βιομηχανίας» τέτοιων χειρουργικών επεμβάσεων, αφού το 85% γίνονται σε ιδιωτικές κλινικές. Υπάρχουν περίπου δέκα ιδιωτικές κλινικές στην περιοχή, εκ των οποίων οι λιγότερες διαθέτουν γυναικολόγο, ενώ το κόστος του χειρουργείου εννοείται ότι το επωμίζονται οι ίδιες οι γυναίκες και οι οικογένειές τους.

Πέραν της αντίληψης ότι η εμμηνόρροια εμποδίζει την εργασία, οι αδίστακτοι εκμεταλλευτές γιατροί για να πείσουν τις γυναίκες να προχωρήσουν στις επεμβάσεις, χρησιμοποιούν τον κίνδυνο του καρκίνου του τραχήλου της μήτρας ώστε να τις πιέσουν να αποδεχθούν το χειρουργείο.

«Δεν ήταν εύκολη η απόφαση, αλλά ο σύζυγός μου με ενθάρρυνε να το κάνω, επειδή ο πόνος επηρέαζε τη δουλειά μου, όμως η υστερεκτομή μου προκάλεσε ορμονική ανισορροπία και έβαλα πολλά κιλά», λέει η Pushpa, η οποία είναι τώρα 37 ετών.

Η Vrandavani Sandeep, 36 ετών, έκανε υστερεκτομή πριν από δύο χρόνια. «Δεδομένης της έλλειψης νερού, της ξηρασίας, η εργασία είναι σπάνια. Δεν μπορούμε να την χάσουμε για τα γυναικεία μας προβλήματα», δήλωσε στο Al Jazeera.

(Η περιγραφή του «πραγματικού νοσηρού σεναρίου» και οι ανατριχιαστικές δηλώσεις 2 «ηρωίδων» του «σεναρίου» αυτού είναι αποσπάσματα από το άρθρο της Μαριάνθη Πελεβάνη.