Με μεγάλη επιτυχία η εκδήλωση ελπίδας, προσφοράς, και αγάπης του Παραρτήματος Λιβαδειάς της ΕΑΕ

Κοινοποίηση στα Social Media

Παρουσία εκπροσώπων των τοπικών αρχών, φορέων, συλλόγων και πλήθους κόσμου που είχε κατακλύσει την αίθουσα εκδηλώσεων του Διοικητηρίου της Περιφερειακής Ενότητας Βοιωτίας το Παράρτημα Λιβαδειάς της Ελληνικής Αντικαρκινικής Εταιρίας έκοψε την πρωτοχρονιάτικη πίτα με την ευχή τα επόμενα χρόνια να είναι «ένας πίνακας που πάνω του θα ζωγραφίσουμε την αγάπη, την ελπίδα, την αλληλεγγύη και την χαρά της ζωής».

ad3-(2)

Την βασιλόπιτα ευλόγησε ο Σεβασμιότατος Μητροπολίτης Θηβών και Λεβαδείας κ. Γεώργιος ενώ τους παρευρισκομένους καλωσόρισε η Πρόεδρος του Παραρτήματος Στέλλα Ταπανλή.

Ακολούθησε ομιλία από τον Υφηγητή του Ελεύθερου Πανεπιστημίου του Βερολίνου και μέλους της Ανθρωπιστικής Ακαδημίας, Θεοφάνη Τάτση με θέμα «Ισλαμική τρομοκρατία, δημοκρατία και κρίση νοήματος».

Στη συνέχεια οι μουσικοσυνθέτριες Αρετή και Ιωάννα Σπανομάρκου που τιμήθηκαν στις ΗΠΑ με το χρυσό βραβείο για το album «Ελλάς πολιτική κρατούμενη» παρουσίασαν τον ύμνο του Παραρτήματος της ΕΑΕ που οι ίδιες συνέθεσαν.

Η τραγουδίστρια της αγάπης Λένα Αλκαίου ταξίδεψε τους παραβρισκόμενους σε μουσικά μονοπάτια με την μελωδική φωνή της ενώ στο πιάνο ήταν ο Σπύρος Παγιάτης.

Αμέσως μετά ο Αλέξανδρος Ρηγόπουλος και η Αρετή Κόκκαλη χόρεψαν το tango των Χριστουγέννων σε μια ονειρική χορευτική παρουσία.

ad1-(2)Η Σ. Ταπανλή αφού ευχάριστε όλο των κόσμο που βρίσκεται στο πλευρό του Παραρτήματος Λιβαδειάς της ΕΑΕ και τους χορηγούς της εκδήλωσης ευχήθηκε καλή χρονιά με υγεία, αισιοδοξία και αγάπη, τόνισε μεταξύ άλλων: «Εμείς στην Αντικαρκινική 10 χρόνια πολεμήσαμε σκληρά, για να διώξουμε τα σύννεφα και να αντικρύσουμε κατάματα αυτό τον ήλιο κι ο χορός έγινε ένας τεράστιος κύκλος, μια αγκαλιά άρρηκτη, δυνατή φτιαγμένη από αγάπη. Κι  ήταν τόσα πολλά, τόσο σημαντικά για τον συνάνθρωπό μας, όσα πετυχαίναμε, ακόμη κι αν περπατούσαμε ατέλειωτα χιλιόμετρα πονεμένων ψυχών, ταλαιπωρημένων κορμιών, ψάχνοντας ν’ ανακαλύψουμε το βάλσαμο, που θα σταλάξουμε πάνω στις πληγές να τις γιατρέψουμε. Μια ανθρώπινη ζωή δεν αξίζει τίποτα και τίποτα δεν αξίζει όσο μια ανθρώπινη ζωή… γι’ αυτό παλεύουμε. Κι όταν γυρίζαμε κατάκοπες πίσω απ’ αυτά τα ταξίδια (όχι μόνο του νου), όλα μας φαίνονταν τόσο μικρά, τόσο λίγα, που λαχταρούσαμε να ετοιμαστούμε πάλι και να κλειστούμε σ’ αυτό τον μικρόκοσμο της δικής μας αλήθειας πάλι και πάλι. Μιας αλήθειας, που λέγεται εθελοντισμός, στην ακραία του μορφή, αλληλεγγύη, αλτρουισμός, πολιτισμός».

Επεσήμανε δε πως στην Αντικαρκινική για τους αναξιοπαθούντες δεν υπάρχουν συνδρομές για να μην έρχονται σε δύσκολη θέση ούτε πληρώνεται κανείς «ούτε ένας στο Δ.Σ., ούτε στο εθελοντικό Σώμα, ούτε γιατρός, ούτε νοσηλευτής» και ένας από τους στόχους είναι να γίνουν όλοι κοινωνοί του τεράστιου ανθρωπιστικού έργου που γίνεται.

«Εμείς δεν εγκαταλείπουμε τον άνθρωπο, που διαγιγνώσκεται με καρκίνο. Όλα τα προσφέρουμε δωρεάν, ακόμη και την εφημεριδούλα μας», είπε η κ. Ταπανλή και πρόσθεσε: «Εμείς στην Αντικαρκινική δίνουμε μεγάλη σημασία στη δύναμη να γνωρίσω τον εαυτό μου και να τον αγαπήσω. Η αυτογνωσία είναι ένα δυνατό όπλο του ανθρώπου, αναπλάθει την πραγματικότητα, μέσα όμως από το λόγο. Ο λόγος έχει ανάσα ζωής, συμμετέχουν όλες οι αισθήσεις, η ακοή, το βλέμμα, το άγγιγμα».

Είπε ακόμα πως «με τόση δύναμη που έχουμε… εάν προσθέσουμε την πίστη μας στο Θεό, που γεννάει τα μικρά θαύματα, την ταπεινότητα που δεν εγείρει απαιτήσεις, τον έρωτα που σε κάνει άτρωτο, την τέχνη που ξεγελάει τον θάνατο και αγγίζει την αιωνιότητα» τότε τα πράγματα γίνονται καλύτερα.

Και κατέληξε: «Όλοι ρωτάτε πως είμαστε πρωτοποριακές με ιδέες φρέσκες, τολμηρές, νεανικές, προοδευτικές. Θα σας πω το μυστικό μας: Έχω τη δύναμη να κρατήσω ανέγγιχτη την αγία αθωότητά μου (Καμύ), συγχωρώντας εγώ τον εαυτό μου πριν από το Θεό. Δεν επιτρέπω να αμφισβητηθούν οι αρετές μου, τα λάθη, οι παραλείψεις και δεν στέκομαι ανάμεσα στον εαυτό μου και τους άλλους, που τις περισσότερες φορές κρατούν μια στάση άμυνας υστερόβουλη, την κακεντρέχεια «κρίνουν ίνα μην κριθούν». Έχουμε όλοι τη δύναμη να κρατήσουμε ανέγγιχτη σαν πολύτιμο θησαυρό την άγια αθωότητά μας; Έτσι μόνο θα μείνουμε παιδιά, δεν θα αφήσουμε το χρόνο να αλώσει τουλάχιστον την ψυχή μας. Και σ’ αυτή την ψυχή αφιερώσαμε τη εκδήλωσή μας.

Το χρυσό φλουρί ήταν «έργο χειρός και καρδιάς» της σχεδιάστριας Έφης Στάμου και το  «χρυσό κλειδί» της ευτυχίας προσφορά του κοσμηματοπωλείου Αφών Γέρου.

ad5-(2) ad6-(2) ad7-(2) ad8-(2) ad9-(2) ad10-(2) ad11-(2) ad12-(2)