Πετάξτε σκουπίδια, υπάρχουν άνθρωποι που τα τρώνε …

Κοινοποίηση στα Social Media

skoupidia-1Λεωφόρος Αλεξάνδρας και Κομνηνών, πρωί Πέμπτης. Δίπλα στο φανάρι ένας μικρός κάδος απορριμμάτων, από αυτούς που συνήθως οι περαστικοί πετούν καφέδες και χαρτομάντηλα, άντε και καμιά μισοφαγωμένη τυρόπιτα. Ένας άνδρας μεσόκοπος, ξεκάλτσωτος, φορώντας μόνο σαγιονάρες, ένα παντελόνι κοντύτερο από το ύψος του και μία τριμμένη μπλούζα, απλώνει το χέρι μέσα στον κουβά, μήπως και βρει κάτι να ξεγελάσει την πείνα του. Εικόνες γνώριμες πια δυστυχώς, δεν σοκάρουν όπως παλιά, έχουν γίνει μέρος της ελληνικής καθημερινότητας..
Περιμένω να ανάψει πράσινο, εδώ και ένα λεπτό παρατηρώ τον άνδρα. Άραγε ποια ιστορία να κουβαλάει, πού να μένει, τι τον ανάγκασε ζει από τα σκουπίδια.. Θυμάμαι τα λόγια των γονιών μου, «παιδί μου μάθε γράμματα, να γίνεις χρήσιμος άνθρωπος, να έχεις μια δουλειά, από τα σκουπίδια θα τρως;» και σκέφτομαι, αυτός δεν άκουσε τις συμβουλές των γονιών; Κι αν τις άκουσε αλλά δεν ήταν αρκετές στην Ελλάδα των μνημονίων να του εξασφαλίσουν το πιο βασικό, ένα πιάτο φαΐ, ένα ζευγάρι κάλτσες στο καταχείμωνο και ένα πανωφόρι… Όπου να ‘ναι το φανάρι θα ανάψει και οι σκέψεις θα διαλυθούν. Άλλη μια εικόνα ανθρώπινης δυστυχίας θα καταχωνιαστεί κάπου στο μυαλό και τη θέση της θα πάρουν δεκάδες άλλες της δικής μου καθημερινότητας…
Απογοητευμένος ο άνδρας βγάζει το χέρι από τον κάδο, η αναζήτηση δεν έφερε αποτέλεσμα. Κάνει δυο-τρία βήματα, τον βλέπω ξαφνικά σαν να χαμογελάει. Στο πεζοδρόμιο ήταν πεταμένο ένα πακέτο τσιγάρα! Σκύβει βιαστικά, οι κινήσεις του μοιάζουν σαν να έχει ενθουσιαστεί, ίσως το πακέτο να είχε κάνα-δυο που έπεσαν από την τσέπη κάποιου περαστικού. Άτυχος κι εκεί, πιάνει το πακέτο, το πιέζει και η απογοήτευση επιστρέφει πάλι στο πρόσωπό του. Με βαριά βήματα γυρίζει στον κάδο, με το άδειο πακέτο στα χέρια και το πετάει μέσα.. Ζει από τα σκουπίδια, αλλά δεν βρωμίζει. Δεν μολύνει αυτός…
Ο πίσω οδηγός μου κορνάρει, ξεχάστηκα για λίγο, πρέπει να πατήσω γκάζι…

Πηγή : Hellas News