“Μεγαλείο ψυχής” τα εγκαίνια έκθεσης ζωγραφικής ”Θεόδωρος Βρυζάκης” στην Άμφισσα

Κοινοποίηση στα Social Media

H Έκθεση Ζωγραφικής ”Θεόδωρος Βρυζάκης” του Μεγάλου Θηβαίου Ζωγράφου της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 παρουσιάστηκε στο Εκθεσιακό Κέντρο Πολιτισμού της Άμφισσας στο Ανακαινισμένο Παραδοσιακό Κτίριο του Οπλαρχηγού Πανουργιά την εκδήλωση διοργάνωσαν ο Δήμος Δελφών σε Συνεργασία με τον Σύλλογο Θηβαϊκής Αρχαιογνωσίας τον Σύνδεσμο Φιλολόγων Άμφισσας την Δημοτική Βιβλιοθήκη Άμφισσας και το Γραφείο Σχολικών Δραστηριοτήτων ΔΔΕ Άμφισσας.

Ο Δήμαρχος Δελφών Θανάσης Παναγιωτόπουλος καλωσόρισε όλο τον κόσμο που βρέθηκε στα Εγκαίνια του Εκθεσιακού Κέντρου και ευχαρίστησε ιδιαιτέρως τον Σύλλογο Θηβαϊκής Αρχαιογνωσίας τον Πρόεδρο Γιώργο Πέππα, τον Ταμια Βασιλη Μεξη και τα Μέλη του Συλλόγου από τη Θήβα που παραβρέθηκαν καθώς και όλους συνετέλεσαν στην επιτυχία της διοργάνωσης.

Για τον μεγάλο Θηβαίο Ζωγράφο μίλησε η Λαμπρινή Καρακούρτη – Ορφανοπούλου, Ιστορικός Τέχνης της Εθνικής Πινακοθήκης και του Μουσείου Αλέξανδρου Σούτσου με θέμα ”Θεόδωρος Βρυζάκης ο Ζωγράφος της Ελληνικής Επανάστασης”.

Η έκθεση που άνοιξε τις πύλες της στις 3 Απριλίου θα παραμείνει ανοιχτή για το κοινό καθημερινά από τις 7.00 ως τις 8.30 μμ. έως 17 Απριλίου 2016.

Τα σχολεία ( Νηπιαγωγεία, Δημοτικά, Γυμνάσια και Λύκεια) που θα ήθελαν να επισκεφτούν την έκθεση πρωινές ώρες μπορούν να το κάνουν κατόπιν συνεννόησης στο 2265079093.

Να σημειωθεί οτι υπάρχουν φύλλα εργασίας που οι μαθητές θα συμπληρώσουν σε ομάδες στο χώρο της έκθεσης και θα γίνει συζήτηση για τη ζωή και το έργο του Έλληνα ζωγράφου.

 

Ο Θεόδωρος Π. Βρυζάκης είναι ένας από τους κορυφαίους Έλληνες ζωγράφους του 19ου αιώνα και ο θεμελιωτής της «Σχολής του Μονάχου»

Γεννημένος στη Θήβα το 1814, επτά χρόνια πριν από την κήρυξη της Επανάστασης του 1821, ο Θεόδωρος Βρυζάκης έζησε τα σκληρά χρόνια του απελευθερωτικού αγώνα μέχρι την ίδρυση του ελεύθερου Ελληνικού κράτους. Μετά τον απαγχονισμό του πατέρα του από τους Τούρκους τον Μάιο του 1821 βρέθηκε μαζί με τον αδελφό του Ευθύμιο στο Ορφανοτροφείο του Καποδίστρια στην Αίγινα. Το 1832, με τη μεσολάβηση πιθανώς του Ludwig Thiersch, έφυγε στο Μόναχο, όπου φοίτησε στο “Πανελλήνιον”, το ελληνικό παιδαγωγικό σχολείο που είχε ιδρύσει ο Λουδοβίκος Α΄ για τα ορφανά των αγωνιστών της Επανάστασης. Εκεί άρχισε να ασχολείται με την ζωγραφική, απεικονίζοντας σχεδόν αποκλειστικά θέματα από την Επανάσταση του 1821. Το 1844 έγινε δεκτός στην Ακαδημία του Μονάχου, λαμβάνοντας για τα επόμενα έντεκα χρόνια, την υποτροφία της Ελληνικής παροικίας της πόλης. Στο μεταξύ είχε γνωρίσει το έργο των Carl Wilhelm von Heideck, Peter von Hess, Johann Petzl, Heinrich von Mayer, γεγονός που ερμηνεύει τη διαμόρφωση του ύφους του μέσα στο κλασικό ρομαντικό πνεύμα αλλά και την επιλογή των θεμάτων της ζωγραφικής του μέσα από τα γεγονότα της πρόσφατης ελληνικής ιστορίας. Κατά την δεκαετία 1845- 1855 ταξίδεψε και έζησε σε διάφορες πόλεις της Δυτικής Ευρώπης για καλλιτεχνική ενημέρωση, με εξαίρεση τη διετία1848 – 1850, όταν και επέστρεψε προσωρινά στην Ελλάδα.

Το 1855 συμμετείχε στην Διεθνή Έκθεση του Παρισιού με το έργο του «Η Έξοδος του Μεσολογγίου». Τον πίνακα αυτόν, ο ίδιος ο Βρυζάκης τον αντέγραψε τουλάχιστον δύο φορές. Δύο από τους πρωτότυπους πίνακες καταστράφηκαν στην μεγάλη πυρκαγιά του Μεσολογγίου το 1929. Το τρίτο πρωτότυπο διασώζεται στην Εθνική Πινακοθήκη, αλλά ο ίδιος πίνακας κυκλοφόρησε και σε λιθογραφίες ήδη από το 1856.

Κατά τη διετία 1861 – 1863, ταξίδεψε στην Αγγλία και αγιογράφησε την Ελληνική εκκλησία του Ευαγγελισμού στο Man. Το 1867 πήρε μέρος στην έκθεση του Del Vecchio στην Λειψία με τους πίνακες «Η Έξοδος του Μεσολογγίου», «Γιωργάκης Ολύμπιος», «Ο Λόρδος Βύρωνας στο Μεσολόγγι» και «Ο Όρκος της Αγίας Λαύρας».

Πέθανε στο Μόναχο το 1878 και κηδεύτηκε στο τότε Α΄Νεκροταφείο της πόλης. Με την διαθήκη του, άφησε κληρονομιά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών όλα τα έργα τού ατελιέ του καθώς και 760 μάρκα για την επισκευή της οροφής της ελληνικής εκκλησίας του Σωτήρος (Salvatorkirche) στο Μόναχο.