Το βιβλίο “1821, Η Παλιγγενεσία”, παρουσιάστηκε στη Λιβαδειά

Κοινοποίηση στα Social Media

“Παλιγγενεσία είναι το αντίθετο απ’ αυτό που λέει ο κ. Φίλης. Ο κ. Φίλης λέει ότι το ελληνικό έθνος είναι ένα νέο έθνος που έχει γενέθλια το 1821 ενώ παλιγγενεσία είναι ο όρος που έχουν δώσει από παλιά οι επαναστάτες και ο ελληνικός λαός, το έθνος μας το οποίο είχε υποδουλωθεί και πάλι αναγεννάτε στην πολιτική του υπόσταση και αποκτά κρατική υπόσταση”, σημείωσε μεταξύ άλλων ο συγγραφέας Γιώργος Καραμπελιάς από τη Λιβαδειά όπου παραβρέθηκε στην παρουσίαση του βιβλίου του.

Την εκδήλωση με θέμα “1821 Η Παλιγγενεσία”, συνδιοργάνωσαν η Ιερά Μητρόπολη Θηβών και Λεβαδείας και οι Ιερός Ναός του Αγίου Ρηγίνου Λεβαδείας, στο Συνεδριακό Κέντρο του Επιμελητηρίου Βοιωτίας.

Την έναρξη των εργασιών κήρυξε ο σεβασμιότατος Μητροπολίτης κ. Γεώργιος ενώ νωρίτερα ο π. Αλέξιος Σαμαρτζής, καλωσόρισε το κοινό και αφού αναφέρθηκε στο έργο του κ. Καραμπελιά τονίζοντας οτι “πρόκειται για έναν άνθρωπο με μεγάλα διανοητικά προσόντα, με ισχυρή κριτική σκέψη και διεισδυτικότητα” επεσήμανε πως στο βιβλίο ο συγγραφέας κάνει λόγο για την στρέβλωση της ελληνικής ιστορίας που επιχειρείται από ορισμένους.

“Η Τοπική μας Εκκλησία, ευαισθητοποιημένη σε θέματα πού αφορούν την ιστορία και την ύπαρξη του Γένους μας, αποφάσισε να πραγματοποιήσει την εκδήλωση, η οποία είναι μία απάντηση σε όλους αυτούς πού προσπάθησαν και προσπαθούν να διαστρεβλώσουν την ιστορία μας”, τόνισε ο π. Αλέξιος.

Στη συνέχεια ο Σεβασμιώτατος κ. Γεώργιος, αφού συνεχάρη και ευχαρίστησε τον συγγραφέα Γ. Καραμπελιά για την παρουσία του και την “άρτια επιστημονική ιστορική μελέτη του” αναφέρθηκε με σαφήνεια στο μεγάλο γεγονός της Παλιγγενεσίας, αλλά και ειδικότερα στον ξεσηκωμό στη Ρούμελη, που ἡ Επανάσταση και ἡ ορκωμοσία των οπλαρχηγών ξεκίνησε από το μοναστήρι του Οσίου Λουκά.

“Είναι προφανές ότι κάθε μεγάλο γεγονός, καθοριστικό για την ιστορική πορεία ενός έθνους, γίνεται αντικείμενο έρευνας και ερμηνείας από μέρους των διανοουμένων των διαφόρων ιδεολογικών και κοινωνικοπολιτικών τάσεων, οι οποίοι προβαίνουν στην αναλυτική και ερμηνευτική διαδικασία υπό το πρίσμα της κατεύθυνσης πού υπαγορεύει ἡ γενικότερη τοποθέτησή τους. Αυτό συνέβη και με την Επανάσταση του 1821”, είπε ο κ., Γεώργιος και συμπλήρωσε: “Προβλήθηκαν κατά κόρον αναλύσεις και ερμηνείες καθορισμένες από συγκεκριμένες πολιτικές σκοπιμότητες, οι οποίες αποσιωπούν, παρερμηνεύουν και παρακάμπτουν τον ιδιότυπο λαϊκοθρησκευτικό χαρακτήρα της Επανάστασης, της “ευλογημένης Επανάστασης” κατά τον Φώτη Κόντογλου. Προφανώς όλοι αυτοί πού αποπειράθηκαν να διαστρεβλώσουν την ιστορία από την δική τους σκοπιά, δεν μπορούν να κατανοήσουν, καθώς θεωρούν την ανάσταση της σκλάβας Ρωμιοσύνης με τούς παραμορφωτικούς φακούς της δυτικής σκέψης”.

Ακολούθως σημείωσε πως η Εκκλησία ήταν η “κιβωτός”, ήταν “η περιέχουσα και προστατεύουσα το Γένος μέσα στο απέραντο πέλαγος της σκοτεινής δουλείας. Σαν μάνα και τροφός ἡ Ορθόδοξη Εκκλησία πότιζε με το μητρικό άδολο γάλα της τον πεινασμένο λαό της. Αυτή ήταν ἡ καθοδηγήτρια, ἡ παιδαγωγός, αυτή διαμόρφωνε την  συνείδηση του έθνους” και πρόσθεσε: “Έτσι διακρίνουμε ένα αντιστασιακό ήθος και φρόνημα πού θεωρείται ως αναπόσπαστο συστατικό στοιχείο της νεοελληνικής ταυτότητας. Αυτό το διαμορφωμένο από την παράδοση ήθος απέδωσε συγκεκριμένα αποτελέσματα ως στάση ζωής μπροστά στη δουλεία αναδεικνύοντας το νέφος των νεομαρτύρων”.

Στη συνέχεια ο συντονιστής της συζήτησης Νίκος. Κελέρμενος (ιατρός και συγγραφέας) μίλησε για την μεγάλη ἐθνικοαπελευθερωτική επανάσταση του λαού χρησιμοποιώντας τη ρήση του Στρατηγού Μακρυγιάννη: “αγωνιστήκαμε απέναντι σε όλα τα θεριά της γης πού πολεμάγανε να μας φάνε, κόβανε συνέχεια μα όλο περίσσευε μαγιά για να συνεχίσουμε”.

Αμέσως μετά ο ιστορικός – φιλόλογος Χρόνης Βάρσος στην τοποθέτηση του δεν παρέλειψε να αναφερθεί στην σημερινή κατάσταση και αφού σημείωσε ότι ἡ Ελλάδα βιώνει σήμερα μία κρίση, ἡ οποία εκτός από οικονομική είναι πνευματική, ηθική, πολιτισμική και ιστορική επικέντρωσε στο θέμα του βιβλίου.

Ὁ κ. Βάρσος, με την επιστημονική του κατάρτιση, αναφέρθηκε στο περιεχόμενο του βιβλίου με  σαφήνεια, κάνοντας τα δικά του σχόλια ερμηνεύοντας τα γεγονότα, αλλά και τις συνθήκες πού επικρατούσαν το διάστημα πριν και κατά την  Επανάσταση.

Τέλος έλαβε το λόγο ὁ συγγραφέας κ. Καραμπελιας και, αφού ευχαρίστησε τον Ιεράρχη της Βοιωτικής Εκκλησίας κ. Γεώργιο και τον π. Αλέξιο για την πρόσκληση, τόνισε ότι ἡ ἰδιοπροσωπία του έθνους μας, αλλά και κάθε έθνους, στηρίζεται στην ιστορική του διαδρομή. Η ιστορική μνήμη συνιστά την ταυτότητα του έθνους. Όλα αυτά τα στοιχεία έκαναν τούς ‘Έλληνες να επιθυμούν την Παλιγγενεσία τους.

Ακόμα έκανε λόγο για την πολλαπλή δράση της Ορθόδοξης Εκκλησίας την περίοδο της δουλείας αλλά και κατά την Επανάσταση. Αναφέρθηκε επίσης στους νεομάρτυρες πού, με τον τρόπο τους και τη στάση τους, ξεσήκωναν τον λαό ενάντια στον κατακτητή.

Έκανε, επίσης, ιδιαίτερη αναφορά στον Ρήγα Φεραίο και στους τρείς επαναστατικούς ύμνους πού έγραψε με βάση την λαϊκή παράδοση και το δημοτικό τραγούδι για ενίσχυση του φρονήματος του λαού.

Το βιβλίο πραγματεύεται τα προεπαναστατικά χρόνια και με στοιχεία φωτίζει άγνωστες πτυχές της εθνικής μας παλιγγενεσίας: τις επαναστατικές προσπάθειες, τις κοινωνικές συνθήκες, τις πνευματικές προϋποθέσεις, τον καταλυτικό ρόλο της Εκκλησίας, τον πόθο των υπόδουλων για ελευθερία. Μεγάλη συμβολή του βιβλίου η τεκμηρίωση της θέσης ότι το ελληνικό έθνος προϋπήρχε από αιώνες και δεν δημιουργήθηκε εκείνην την περίοδο, ούτε και εμπνεύστηκε την  επανάστασή του από τις ιδέες του δυτικού Διαφωτισμού και της γαλλικής επανάστασης.

Πιο συγκεκριμένα όπως επεσήμαναν οι ομιλητές ξεκινάει από την περίοδο πριν την επανάσταση, τη μακραίωνη περίοδο της τουρκοκρατίας, δίνοντας έμφαση από το 1700 έως και το 1821, και σε όλη την προετοιμασία του ελληνισμού οικονομικά, πνευματικά, ιδεολογικά, στρατιωτικά ώστε να μπορέσει να κάνει αυτή την σημαντική εξέγερση που κράτησε περίπου εννιά χρόνια (στρατιωτικά) και ουσιαστικά επέβαλε στην τότε ιερά συμμαχία την αναγνώριση ενός μικρού κράτους το οποίο ωστόσο δεν είχε σχέση με τα αρχικά οράματα των αγωνιστών ούτε με τις επιδιώξεις τους αλλά κατέληξε να υπάρχει σ’ αυτή τη γωνιά τα τελευταία 200 χρόνια και να αισιοδοξεί ότι θα συνεχίσει να υπάρχει και στο μέλλον.

kar2 kar3 kar4 kar5 kar6