ΣΟΚ!!! Η Ελλάδα “πεθαίνει”… άρθρο του Θανάση Ηλιοδρομίτη για το viotianet

Κοινοποίηση στα Social Media

iliodromitisTHANASISΤο 1931 είχαμε 199.243 γεννήσεις και 114.369 θανάτους. Δηλαδή, το ισοζύγιο γεννήσεων- θανάτων ήταν θετικό κατά 84.874 άτομα. Σήμερα τέτοιοι αριθμοί είναι όχι μόνο άπιαστο όνειρο αλλά η εικόνα έχει αντιστραφεί πλήρως και το δημογραφικό πρόβλημα έχει λάβει δραματικές διαστάσεις. Και βέβαια, δεν θα μπορούσε να γίνει αλλιώς σε μια χώρα όπου το παιδί θεωρείται τεκμήριο και φορολογητέα ύλη!
Το 2014 οι γεννήσεις ήταν μόλις 92.148 άτομα, ενώ οι θάνατοι έφτασαν τους 113.740, με το ισοζύγιο γεννήσεων- θανάτων να είναι αρνητικό κατά 21.592 άτομα. Δηλαδή, αν δεν πάρουμε υπόψη άλλους παράγοντες, όπως η μετανάστευση, ο πληθυσμός της Ελλάδας μειώθηκε πέρσι κατά 21.592 άτομα.
Το δημογραφικό πρόβλημα αποτελεί τα τελευταία τριάντα χρόνια ένα από τα σοβαρότερα προβλήματα της χώρας, αλλά οι κυβερνήσεις όχι μόνο το αγνόησαν αλλά και έκαναν οτιδήποτε για να το οξύνουν ακόμη περισσότερο, όπως για παράδειγμα πριν τρία χρόνια μετέτρεψαν το παιδί σε… τεκμαρτό εισόδημα.
Όχι μόνο γεράζουμε, αλλά και πεθαίνουμε ως χώρα. Και μάλλον τα πράγματα θα είναι πολύ χειρότερα τα επόμενα χρόνια, καθώς πάνω από 200.000 άτομα σε αναπαραγωγική ηλικία έχουν μεταναστεύσει, ενώ οι εναπομείναντες μάλλον δύσκολα θα κάνουν οικογένεια και θα γεννήσουν παιδιά με μισθό 500-600 ευρώ (για τους λίγους τυχερούς, καθώς το 50% των νέων είναι άνεργοι και οι περισσότεροι από τους υπόλοιπους αμείβονται με χαρτζιλίκι 250-300 ευρώ).
Ήταν στραβό το κλήμα, το έφαγε και ο γάιδαρος, λέει μια λαϊκή παροιμία. Εν προκειμένω το κλίμα είναι το δημογραφικό και ο γάιδαρος τα μνημόνια. Από το 2008 και μετά, δηλαδή από την αρχή της ύφεσης, οι γεννήσεις ακολουθούν μια φθίνουσα πορεία, η οποία επιταχύνθηκε μετά την επιβολή των μνημονιακών πολιτικών. Το 2013 για πρώτη φορά από το 1931 που δημοσιεύει στοιχεία η ΕΛΣΤΑΤ, πέφτουν κάτω από το όριο των 100.000, γεγονός που επαναλήφθηκε και το 2014.
Ας δούμε, όμως, πιο αναλυτικά τι συνέβη τα χρόνια της ύφεσης.
Το 2008 καταγράφηκαν 118.302 γεννήσεις, ενώ το 20110 είχαν μειωθεί σε 114.766, ήταν δηλαδή 3.536 λιγότερες.
Το 2011 και ενώ είχε αρχίσει για τα καλά η λεηλασία των λαϊκών εισοδημάτων, οι γεννήσεις έπεσαν δια μιας στις 106.428, δηλαδή η μείωση έφτασε τις 8.388 μέσα σε ένα χρόνο και τις 11.874 σε σύγκριση με το 2008.
Η πτώση συνεχίστηκε με επιταχυνόμενο ρυθμό και την επόμενη τριετία. Το 2013, για πρώτη φορά σ την ιστορία, όπως προαναφέραμε, γεννήθηκαν λιγότερα από 100.000 μωρά. Οι γεννήσεις ανήλθαν σε μόλις 94.134, για να μειωθούν περαιτέρω σε 92.148 το 2014.
Συνολικά, λοιπόν, το 2014 σε σύγκριση με το 2008 γεννήθηκαν 26.154 μωρά λιγότερα. Το ‘’μερίδιο’’ της μετά μνημονίων εποχής, δηλαδή το διάστημα 2010-2014 ανέρχεται σε 22.618 γεννήσεις λιγότερες.
Δηλαδή, στη διάρκεια της ύφεσης, οι γεννήσεις στην Ελλάδα μειώθηκαν κατά 22,1%. Πάνω από το 87% των απωλειών σημειώθηκε την τετραετία 2011-2014 (σύγκριση με το 2010) και μόλις το 12%-13% τα δύο πρώτα χρόνια της ύφεσης.
Με άλλα λόγια, το μνημόνιο δεν έπληξε μόνο τους οικογενειακούς προϋπολογισμούς, αλλά και τους οικογενειακούς προγραμματισμούς. Και δεν θα μπορούσε να γίνει αλλιώς…
Σε ότι αφορά τους θανάτους, το 2014 πέθαναν συνολικά 113.740 άτομα έναντι 111.794 ατόμων το 2013. Από τα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ προκύπτει ότι η μέση ηλικία θανάτου των ανδρών ανέρχεται σε 75,6 έτη και των γυναικών σε 81,2 έτη, δηλαδή οι γυναίκες ζουν κατά μέσο όρο 5,6 χρόνια περισσότερα από τους άντρες.
Θα πρέπει να σημειωθεί ότι από το 2011 και μετά το ισοζύγιο γεννήσεων- θανάτων όχι μόνο είναι αρνητικό αλλά και διευρύνεται συνεχώς. Έτσι, το 2011 οι θάνατοι ήταν 4.671 περισσότεροι από τις γεννήσεις, το 2012 η διαφορά αυξήθηκε σε 16.297, το 2013 διευρύνθηκε ακόμη περισσότερο σε 17.660, για να φτάσει το 2014 οι θάνατοι να είναι 21.592 περισσότεροι από τις γεννήσεις.
Μόνο σε δύο από τις 13 ελληνικές περιφέρειες οι γεννήσεις ήταν περισσότερες από τους θανάτους: στο Νότιο Αιγαίο 472 και στην Κρήτη 564. Το υψηλότερο αρνητικό ισοζύγιο καταγράφεται στην Κεντρική Μακεδονία, όπου οι θάνατοι είναι 4.424 περισσότεροι από τις γεννήσεις. Ακολουθούν η Αττική με 2.912, η Θεσσαλία με 2.517, η Πελοπόννησος με 2.510, η Στερεά Ελλάδα με 2.186, η Ανατολική Μακεδονία και Θράκη με 2.164, η Δυτική Ελλάδα με 1.842, Ήπειρος με 1.194, η Δυτική Μακεδονία με 1.006, το Βόρειο Αιγαίο με 703 και τα Ιόνια Νησιά με 606. Ακόμη και στο εξωτερικό οι γεννηθέντες Έλληνες ήταν 562 λιγότεροι από τους τεθνεώντες.
Ενδιαφέρον παρουσιάζουν και οι εξελίξεις γύρω από τους γάμους, όχι τόσο σε ότι αφορά τον αριθμό τους που τα τελευταία χρόνια κυμαίνεται μεταξύ 50.000-60.000, αλλά κυρίως με το τελετουργικό τους.
Το 2008 οι θρησκευτικοί γάμοι αντιπροσώπευαν το 60,5% του συνόλου, αλλά στη συνέχεια η διαφορά ψαλιδίζονταν συνεχώς, μέχρι που το 2013 οι πολιτικοί γάμοι πέρασαν μπροστά καλύπτοντας το 50,1% του συνόλου. Το 2014 η διαφορά διευρύνθηκε περαιτέρω. Σε σύνολο 53.105 γάμων, οι 26.915 ήταν πολιτικοί (50,7% του συνόλου) και οι 26.190 θρησκευτικοί (49,3% του συνόλου.
Η στροφή προς τον πολιτικό γάμο αποδίδεται στο πιο φθηνό τελετουργικό του, ενώ παρόμοια εξήγηση δίνουν πολλοί και στην έκρηξη που παρατηρήθηκε πέρσι στα σύμφωνα συμβίωσης: 1.573 έναντι 581 το 2013, αύξηση 170,7%. Το διάστημα 2009-2014 έχουν συναφθεί συνολικά 2.994 σύμφωνα συμβίωσης, εκ των οποίων τα 2.006 στην Αττική, τα 260 στην Κεντρική Μακεδονία και τα 151 στην Κρήτη. Σε καμία από τις υπόλοιπες 10 περιφέρειες ο αριθμός τους δεν ξεπερνά τα 100.
Για λόγους σύγκρισης μονάχα να αναφέρουμε ότι στη γειτονική Τουρκία το 2013 γεννήθηκαν 1.283.068 παιδιά, ενώ οι θάνατοι ήταν μόλις 372.094. Δηλαδή, η καθαρή αύξηση του πληθυσμού ξεπέρασε τα 900.000 άτομα!…

Θανάσης Ηλιοδρομίτης

Οικονομικός συνάκτης