Μεγάλα αυτιά για το τίποτα…

Κοινοποίηση στα Social Media

Μεσημέρι Κυριακής και στο τραπέζι φτωχά τα ελέη.

Η οικονομική κρίση έχει ψαλιδίσει στο ελάχιστο την αγοραστική δύναμη κάθε ελληνικού νοικοκυριού.

Να λέμε την αλήθεια δεν πεινάμε (προς το παρόν) αλλά περιοριζόμαστε στα απολύτως απαραίτητα.

Κάνουμε μία καλύτερη διαχείριση των οικονομικών μας, όχι για να έχουμε αλλά για να καταφέρουμε να ανταπεξέλθουμε στις απαιτήσεις του Κράτους.

Η ώρα πλησιάζει 2.00 και το χαμόγελο των δύο παιδιών μου σταματά απότομα.

Ξεκινούν οι μεσημεριανές ειδήσεις.

Πρώτη είδηση;

Η συνέντευξη του Πρωθυπουργού στις Βρυξέλλες.

Αντιλαμβάνομαι ότι τα παιδιά μου ηλικίας 10 και 8 ετών, όχι μόνο γνωρίζουν τον πρωθυπουργό αλλά διαπιστώνω ότι έχουν συζητήσει μεταξύ τους και έχουν αποδώσει τις δέουσες ευθύνες, στο σημερινό πολιτικό προσωπικό για την κατάσταση που επικρατεί στη χώρα και κυρίως στον δικό τους μικρόκοσμο.

«Αυτός δεν είναι ο Σαμαράς»;

«Ναι αγάπη μου».

«Αυτός φταίει που τα φέρνουμε δύσκολα»;

«Όχι μόνο».

«Κοίτα πως είναι! Τι να περιμένει κανείς από έναν άνθρωπο που ενώ έχει πολύ  μεγάλα αυτιά και θα μπορούσε να ακούσει τα πάντα, να μην μπορεί να κάνει τίποτα»…