Μια Δυνατή Ελληνίδα

Κοινοποίηση στα Social Media

Είναι μια εικόνα που θα την περιγράψω με λέξεις, γιατί το πρόσωπο που απεικονίζει δεν έχει σημασία. Η δύναμη και η ευγένεια, που γεννήθηκε από την ανεργία και την απόγνωση. Η ελπίδα στο πρόσωπο μιας γυναίκας 50 χρόνων, άνεργης, χωρίς χρήματα, αλλά με απίστευτη αξιοπρέπεια. Ελληνική αξιοπρέπεια.

Ώρα αιχμής στο μετρό και στο σταθμό του Ευαγγελισμού ακούω πίσω μου μια φωνή να λέει τα εξής λόγια : ” Είμαι 50 χρόνων άνεργη, το επίδομα τέλειωσε, όπως τέλειωσαν και τα χρήματα. Αντιμετωπίζω πρόβλημα επιβίωσης. Κάποιοι από σας έχετε δουλειά ακόμη, βοηθείστε με. ”

Πριν γυρίσω να αντικρύσω τη γυναίκα, σκεφτόμουν οτι είναι το γνωστό σκηνικό του μετρό και του ηλεκτρικού. Όλες οι γνωστές και άγνωστες ασθένειες, όλα τα κακά του κόσμου, για να σου πάρουν οι επαγγελματίες ζητιάνοι, έστω και ένα λεπτό. Η μόνη διαφορά ήταν το ” τροπάριο ” σκέφτηκα. Όλα αυτά μέχρι που γύρισα και αντίκρυσα τη γυναίκα. Αξιοπρεπής, καθαρή, περιποιημένη, με ρούχα που μαρτυρούσαν φροντίδα και γούστο κατά την αγορά τους. Η εικόνα μιας Ελληνίδας, συνειδητοποιημένης, μορφωμένης, δυνατής. Μόνο τα μάτια πρόδιδαν πόνο και ντροπή. Στεγνά από δάκρυα, αλλά σημαδεμένα από πολύ κλάμα.

Αμέσως έβαλα το χέρι στην  τσέπη, όλα κι όλα 10 ευρώ. Έψαξα στο πρτοφολάκι για ψιλά, είχα μόνο πέντε λεπτά. Όλη την ώρα που έψαχνα, είχα το βλέμμα μου χαμηλωμένο κι έτσι ξαφνιάστηκα μόλις ένοιωσα ένα χέρι να ακουμπά μαλακά στον ώμο μου. Γύρισα και η γυναίκα μου έκανε νόημα με το χέρι, να σταματήσω να ψάχνω. Ακούμπησε το χέρι στο στήθος της και μου ψιθύρισε ευχαριστώ. Γύρισε και βγήκε από το μετρό, χωρίς να πάρει χρήματα από κανέναν…

από HELLAS-NEWS.GR