Μπορεί;;;

Αγαπητοί αναγνώστες, δεν μπορεί κανείς να αμφισβητήσει οτι αυτό που βιώνουμε είναι ένας πραγματικός εφιάλτης.

Απειλείται η ζωή όλων ανεξαιρέτως και οφείλουμε να επιδείξουμε συνέπεια και σύνεση ακολουθώντας πιστά τις οδηγίες του επιστημονικού προσωπικού προκειμένου στη λήξη του φαινομένου να βρεθούμε όλοι (και το εννοούμε) υγιείς.

Όμως,

Μπορεί μία πανδημία να αποτελέσει κερκόπορτα για την εφαρμογή πολιτικών που θα αλλάξουν τη ζωή όλων(προς το χειρότερο φυσικά), στη μετά κορονοιού εποχή;

Μπορεί…

Μπορεί ένα υγειονομικό φαινόμενο να αυτορρυθμίσει την αγορά και στην αναγκαία επανεκκίνησή της για την εξέλιξη της οικονομίας και της επούλωσης των πληγών της από την πανδημική τρέλα, να επικρατήσει ο κανόνας του ισχυρού;

Μπορεί… θα πούμε και πάλι. Ειλικρινά ποιος πιστεύει οτι τα κλειστά καταστήματα σήμερα θα ανοίξουν όλα, αύριο;

Μπορεί αυτή η πανδημία (ευκαιρία ίσως για ορισμένους ηγέτες) να σημάνει την οπισθοδρόμηση στα εργασιακά δικαιώματα.

Και με τη “βούλα” θα πούμε τουλάχιστον στη χώρας μας καθώς ήδη με πράξη νομοθετικού περιεχομένου η κυβέρνηση και με πρόσχημα την κορονο-ιάδα δίνει τη δυνατότητα στην εργοδοσία να μειώσει κατά 50% τις αποδοχές των εργαζομένων δίνοντάς της την ευκαιρία της εκ περιτροπής εργασίας.

Εργασιακές σχέσεις και μισθοί λάστιχο που οδηγούν στη φτώχεια και την ανεργία.

Να σημειώσουμε οτι άλλες ευρωπαϊκές χώρες στηρίζουν στο μέγιστο βαθμό και τους εργαζόμενους και τις επιχειρήσεις του ιδιωτικού τομέα μέσα στην υγειονομική κρίση που οδηγεί σε μία νέα κρίση χρέους τη γηραιά ήπειρο.

  • Γαλλία: το κράτος πληρώνει το 100% του μισθού
  • Σουηδία: το κράτος πληρώνει το 95% του μισθού
  • Ηνωμένο Βασίλειο, Νορβηγία, Ισπανία: το κράτος πληρώνει το 80% του μισθού
  • Δανία, Πορτογαλία: το κράτος πληρώνει το 75% του μισθού

 

Οι εργαζόμενοι, οι άνεργοι, οι αγρότες, οι συνταξιούχοι, οι μικρομεσαίοι της ραχοκοκκαλιάς, οι ελεύθεροι επαγγελματίες οι αυτοαπασχολούμενοι, όλοι, κουρασμένοι από την 10ετή οικονομική κρίση κλείστηκαν στα σπίτια τους στερούμενοι συνειδητά ατομικές ελευθερίες για να μείνουν ζωντανοί…

Μπορεί κάποιοι να απεργάζονται σχέδια επιβολής εργασιακού και κοινωνικού μεσαίωνα χωρίς να υπολογίζουν στην αντίδραση του νέου, του βιοπαλαιστή, του φτωχού, του άνεργου και ταλαιπωρημένου Έλληνα;

Μπορεί;;;