ΝΙΚΗ ΣΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΜΑΘΗΤΩΝ ΚΑΙ ΓΟΝΕΩΝ ΤΟΥ 2ου ΛΥΚΕΙΟΥ ΘΗΒΑΣ

Για μια ακόμη χρονιά ο μαθητικός κόσμος βρίσκεται σε αναβρασμό λόγω των πρόσφατων ανακοινώσεων του υπουργείου Παιδείας για την αλλαγή της δομής του Λυκείου και το σύστημα εισαγωγής στην τριτοβάθμια εκπαίδευση.  Δεν είναι φυσικά ούτε η πρώτη και σίγουρα ούτε  η τελευταία φορά που οι μαθητές γίνονται πειραματόζωα στα χέρια των κυβερνήσεων  στο ατελείωτο ράβε-ξήλωνε στην δημόσια παιδεία.

Αυτήν την φορά το υπουργείο Παιδείας σχεδιάζει, ανάμεσα σε άλλα, τη θεσμοθέτηση περιφερειακών εξετάσεων για την απόκτηση του απολυτηρίου σε συνδυασμό με τις πανελλαδικές στα ίδια μαθήματα για την εισαγωγή στην τριτοβάθμια εκπαίδευση. Δηλαδή διπλάσιο άγχος, πίεση και προετοιμασία για τους μαθητές και πολλαπλάσια αγωνία και ανασφάλεια για τις οικογένειες τους. Επίσης, στα πλαίσια της μείωσης του λειτουργικού κόστους της δημόσιας εκπαίδευσης θα συνεχιστεί  το κόψιμο ειδικοτήτων και τμημάτων στα ΕΠΑΛ.

Στα χρόνια των μνημονιακών περικοπών το επίπεδο της  ήδη υποβαθμισμένης δημόσιας παιδείας έπιασε πάτο. Και αφού οι μαθητές συνήθισαν στις ελλείψεις διδακτικού προσωπικού, βιβλίων, υποδομών, ακόμα και θέρμανσης στις αίθουσες, φτάσαμε να γυρίσουμε δεκαετίες πίσω και να υπάρχουν τάξεις με πάνω από 30 μαθητές (με ανώτατο επιτρεπόμενο όριο 27 μαθητών ανά τάξη) στην Α’ τάξη του 2ου Λυκείου Θήβας. Διαμαρτυρόμενοι για τις απαράδεκτες συνθήκες εκπαίδευσης οι μαθητές προχώρησαν στις 9 Οκτώβρη σε κατάληψη του σχολείου.

Ο αυτοδιαχειριζόμενος πολιτικός, κοινωνικός και πολιτιστικός χώρος «η Σφήνα» δηλώνει την αμέριστη στήριξη και αλληλεγγύη  στους μαθητές του 2ου λυκείου Θήβας που μάχονται για τα αυτονόητα δίκια τους. Οι μαθητές βρίσκονται απέναντι  στην αδιαφορία του υπουργείου και των σχολικών επιτροπών αλλά  και στην προσπάθεια της διεύθυνσης να «κατευνάσει» αντιδραστικά τον αγώνα των μαθητών και των γονέων προτείνοντας λύσεις ανάθεσης μέσω του Δήμαρχου , ο οποίος παίζοντας τον ρόλο του μεσάζοντα  θα  κάνει τα αναμενόμενα  παράπονα προς τους αρμόδιους.

Οι ίδιοι άνθρωποι που κατηγορούν τους νέους για αποχαύνωση και αδιαφορία είναι οι πρώτοι που προσπαθούν να καταστείλουν τους αγώνες τους, ειδικότερα όταν αυτοί  παίρνουν την μορφή δυναμικών και διεκδικητικών κινητοποιήσεων όπως οι καταλήψεις. Αν μπορούσαν όλοι αυτοί να κοιτάξουν τους μαθητές στα μάτια θα έπρεπε να τους εξηγήσουν ότι η κατάντια της δημόσιας εκπαίδευσης είναι αποτέλεσμα των πολιτικών τους επιλογών.                     
 Μια εκπαίδευση που στηρίζεται σε ωρομίσθιους και εργασιακά ανασφαλείς δασκάλους , που πάνω της παρασιτεί η παραπαιδεία των φροντιστηρίων, που οδηγεί μαθητές φτωχών οικογενειών εκτός εκπαιδευτικού συστήματος και μέσω των συνεχών μειώσεων στους προϋπολογισμούς οδηγείται σε κατάρρευση και απαξίωση μέχρι  να «σωθεί» και αυτή όπως η υγεία, η ασφάλιση και οι μεταφορές με την ιδιωτικοποίηση.

Κλείνοντας να πούμε κουράγιο στους μαθητές που προσπαθούν σε αυτές τις συνθήκες να ανταπεξέλθουν στα εξουθενωτικά προγράμματά τους, που έχουν σαν σκοπό εκτός των άλλων την απομόνωση τους από τις κοινωνικές διεκδικήσεις  και το διαχωρισμό τους σε «άριστους» και μη μαθητές. Νίκη στον αγώνα των μαθητών. Να μην μασήσουν στις προκλήσεις των πολιτικάντηδων και να παραμείνουν ακηδεμόνευτοι και ανυποχώρητοι μέχρι το τέλος .

Οι μόνοι χαμένοι αγώνες είναι αυτοί που δεν δόθηκαν ποτέ .

 

 

Αυτοδιαχειριζόμενος πολιτικός, κοινωνικός

και πολιτιστικός χώρος «η Σφήνα»