Ε.Κ. Λιβαδειάς: Πανελλαδική απεργιακή κινητοποίηση πριν την ψήφιση των «προαπαιτούμενων

Σε λίγες ημέρες δρομολογείται η εφαρμογή και της 4ης Αξιολόγησης με τα 88 «φαρμακερά προαπαιτούμενα», τονίζει σε ανακοίνωσή του το Εργατικό Κέντρο Λιβαδειάς και υπογραμμίζει ότι «μαζί με τα νέα δεινά, διατηρούνται και όλα τα παλιά μνημονιακά μέτρα που μετά τον Αύγουστο θα αποτελούν τη «νέα κανονικότητα» της ζωής μας».

Και προσθέτει: «Μια κανιβαλική “κανονικότητα” που πίσω από την μεταμνημονιακή «ανάπτυξη» ετοιμάζει ένα νέο ισόβιο μνημονιακό εφιάλτη μέχρι να αποπληρωθεί το τερατώδες χρέος που μας φόρτωσαν.
Φτιασιδώνουν τα σχέδιά τους πίσω από «κοινωνικές συμμαχίες» για να χειραγωγήσουν την εργατική τάξη σε μία νέα πολιτική και εργασιακή παγίδα «εγγύηση» για την πολυδιαφημισμένη «έξοδό» τους στις αγορές, που απειλείται ήδη να βυθιστεί στον επόμενο γύρο της κρίσης με αφορμή την Ιταλία».
Όπως τονίζει το Ε.Κ. «αυτή η κατάσταση επιβάλει να οργανώσουμε την δική μας απάντηση, που επιτέλους θα βάζει εδώ και τώρα τις προοπτικές για να επανακτήσουν οι εργαζόμενοι τη ζωή και την αξιοπρέπεια που μας έκλεψαν οι μνημονικές κυβερνήσεις με τις εντολές των αφεντικών και με την βοήθεια του εργοδοτικού και κυβερνητικού συνδικαλισμού που αποδιοργάνωσε τους εργατικούς αγώνες με προσχηματικές σπασμωδικές απεργιακές ντουφεκιές».
Σε αυτή την κατεύθυνση «είναι επιτακτικό να συσπειρωθούν όλες οι δυνάμεις του εργατικού κινήματος για να οργανώσουν ένα σχεδιασμό δράσης, που θα απαντήσει στο μέγεθος του προβλήματος που αντιμετωπίζει η τάξη μας. Ένα σχεδιασμό που να μπορεί να εμπνεύσει την τάξη μας, να δόση νικηφόρα την μάχη για την ίδια της την ζωή και να βγάλει την κοινωνία από την κρίση».
Στο πλαίσιο αυτό το Δ.Σ. του Ε.Κ. Λιβαδειάς καλεί τις Ομοσπονδίες και τα Εργατικά Κέντρα σε κοινή προετοιμασία «μιας πανελλαδικής απεργιακής κινητοποίησης μέχρι τις 21/6/18 – ημέρα αποφάσεων για το νέο μεταμνημονιακό εφιάλτη – που θα σηματοδοτεί την αρχή μιας νέας περιόδου εργατικών αγώνων».
Καταλήγοντας υπογραμμίζει: «Πρέπει να συναποφασίσουμε να αναστρέψουμε το κλίμα της απαξίωσης του συνδικαλιστικού κινήματος. Η αναστροφή αυτή είναι απαραίτητος όρος για να συσπειρώσουμε την τάξη μας σε νικηφόρους αγώνες για την ζωή την δική μας, των παιδιών μας και των καταπιεσμένων σ’ αυτή την χώρα».