Πόλη χωρίς πολίτες και κράτος χωρίς πολιτικούς

Γράφει ο Ταξιάρχης Γαλανός Δικηγόρος Παρ’ Αρείω Πάγω

 

Την κάθε κοινωνία από την πιο μικρή έως την πιο μεγάλη οδηγούν μπροστά οι πνευματικοί πολιτικοί  και θρησκευτική ηγεσία του τόπου.

Για την περίπτωση της Ελλάδος δεν μπορούμε φυσικά να μιλάμε για θρησκευτική ηγεσία αφού αποτελεί ‘ένα απόλυτο καθεστώς που κηρύσσει το φόβο, τις ενοχές, τις ψευδαισθήσεις και τον σκοταδισμό, ενώ παράλληλα στις τάξεις της ηγεσίας αυτής οργιάζει η διαστροφή και κυριαρχεί η φιλαργυρία.

Ας περιοριστούμε λοιπόν στην πνευματική και πολιτική ηγεσία.

Όταν ο Σόλων ένας από τους επτά σοφούς της Αρχαίας Ελλάδος συνέταξε και ψήφισε την Σεισάχθεια, εισήγαγε μία επαναστατική καινοτομία που μεταξύ άλλων προέβαινε σε διαγραφή των δανείων των αγροτών αλλά και απαγόρευε την ψήφο σε όσους πολίτες δεν είχαν ενεργό ενδιαφέρον για τα κοινά.

Η Λιβαδειά είναι πρωτεύουσα του ιστορικού νομού Βοιωτίας.

Πρέπει να ομολογήσουμε με θάρρος ότι οι πολίτες της πόλης μας όχι μόνο δεν ανταποκρίνονται στην κοινωνική και ιστορική τους αποστολή αλλά και έχουν μεταβληθεί σε αδιάφορους θαμώνες καφετεριών.

Το φαινόμενο αυτό ευνοεί την πανκυριαρχία των μετριοτήτων στη διαχείριση των κοινών της πόλης και όχι σπάνια και των ουδενιτών, όπως πολύ Σοφά ο αυτοκτονήσας φιλόσοφος της νεοτέρας Ελλάδας Δημήτρης Λιαντίνης τους χαρακτηρίζει.

Και καις και καταλήξαμε στον Λιαντίνη να θυμίσω την φράση που ανέγραψε προ της αυτοκτονίας του «ΕΙΝΑΙ ΜΙΑ ΠΡΑΞΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΚΟ ΠΟΥ ΠΡΟΚΑΛΟΥΜΕ ΣΤΙΣ ΕΠΟΜΕΝΕΣ ΓΕΝΙΕΣ».

Αλλά όμως η πόλη μας διαθέτει και ανθρώπους του πνεύματος στην κατηγορία των οποίων υπάγονται όλοι οι έχοντες αποκτήσει επαρκείς γραμματικές και ιστορικές γνώσεις και την ανάλογη εγκυκλοπαιδική μόρφωση.

Η τάξη αυτή της πνευματικής ηγεσίας της πόλης, από πολλών ετών όχι μόνο έχει αποστασιοποιηθεί πλήρως από κάθε ανάμιξη στα κοινά, όχι μόνο έχει αδιαφορήσει για την τύχη των πολιτών και την εξέλιξη της κοινωνίας, αλλά βρίσκεται σε μόνιμο λήθαργο, οπότε δημιουργείται πρόσφορο έδαφος για την ανάδειξη δε καίρια πόστα, αναξίων, φιλαργύρων, αυλοκολάκων, πολιτικάντηδων κλπ.

Η ευθύνη της πνευματικής ηγεσίας της πόλης είναι στην κυριολεξία εγκληματική.

Η κατάσταση η οποία έχει δημιουργηθεί στους κόλπους της κοινωνίας της Λιβαδειάς και στην ψυχολογία του κάθε πολίτη έχει με τη σειρά της δημιουργήσει γόνιμο έδαφος για τους διάφορους πολιτικάντηδες, που παριστάνουν τους πολιτικούς και που δυστυχώς λαμβάνουν και αξιώματα και μάλιστα αιρετά, πράγμα που σημαίνει ότι ο κάθε ψηφοφόρος είναι συνυπεύθυνος για τα δεινά της κοινωνίας.

Λυπηρή διαπίστωση αποτελεί το γεγονός ότι οι άξιοι, οι έντιμοι και οι αγωνιστές της ζωής, για να διαφυλάξουν την αξιοπρέπειά τους έχουν απομακρυνθεί από το κοινωνικό σύνολο και περιορίζονται μόνο στα οικονομικά, οικογενειακά και επαγγελματικά τους συμφέροντα.

Υπό τις προϋποθέσεις αυτές μία φράση έρχεται στα χείλη του κάθε καλόπιστου κριτή: «Είμαστε άξιοι της τύχης μας» και για να μεταφέρω την φράση αυτή σε μία σοφή λαϊκή παροιμία να πούμε «Αυτή η στρούγκα τέτοια γάλα βγάζει».

Αυτά σε ότι αφορά το επίπεδο της πρωτεύουσας του Νομού Βοιωτίας, της πόλης μας.

Σε εθνικό επίπεδο είναι τραγική η διαπίστωση  ότι το σύνολο των πολιτικών που καταλαμβάνουν τα έδρανα του κοινοβουλίου αποτελούν στην κυριολεξία πολιτικά ρετάλια, πολλοί από τους οποίους στερούνται του κοινού νου, άλλοι είναι πολιτικοί «Ελέω γονέων», άλλοι τυχάρπαστοι, άλλοι εκλεκτοί ξένων και ανθελληνικών σκοτεινών κέντρων και άλλοι οι οποίοι προκαλούν τρικυμία σε μία σταγόνα νερό για την δημιουργία εντυπώσεων.

Οι πολιτικοί μας ηγέτες καταγίνονται με ευφυολογήματα της λεγόμενες ξενιστί ατάκες, φτηνή κριτική, ενώ παρατηρούμε ότι οι κυβερνώντες αλλά και οι αντιπολιτευόμενοι δεν πράττουν οι μεν και δεν προτείνουν οι δε ούτε τα αυτονόητα.

Θα αναφέρω ελάχιστα παραδείγματα για την κατάντια του ψευδεπίγραφου νεοελληνικού κράτους:

α.- Είμαστε η μόνη χώρα στην Ευρώπη και την Αμερική που πληρώνει 10.000 ρασοφόρους ιερείς ως δημόσιους υπαλλήλους και κανένας πολιτικός δεν έχει το θάρρος να νομοθετήσει το χωρισμό εκκλησίας και κράτους.

β.- Είμαστε η μόνη χώρα σε Ευρώπη και Αμερική όπου τα βρέφη βαπτίζονται στην εβραϊκή κολυμβήθρα του Σιλωάμ, παρότι ο πατέρας της ψυχανάλυσης Ζίγκμουλντ Φρόιντ είχε πει ότι ο νηπιοβαπτισμός αποτελεί την οδυνηρότερη εμπειρία του ανθρώπου, διότι το βαπτιζόμενο βρέφος πέραν τον αφύσικων εικόνων που βλέπει και βιώνει κατά την τελετή της βάπτισης, καθώς το βυθίζει κατ’ επανάληψη ο ιερέας στην κολυμπήθρα, πιστεύει ότι πνίγεται και έτσι εγκαθίσταται στην τρυφερή του ψυχή ένας φόβος που αποτελεί το υπόστρωμα, στο οποίο αργότερα θα αναπτυχθούν νευρώσεις, ψυχώσεις κλπ.

γ.- Είμαστε η μόνη χώρα στον κόσμο ολόκληρο που με Συνταγματική απαγόρευση δεν λειτουργούν ιδιωτικά πανεπιστήμια.

Κάθε χρόνο κατά μέσω όρο 50.000 νέοι μεταναστεύουν για σπουδές δε ιδιωτικά πανεπιστήμια της Ευρώπης και της Αμερικής.

δ.- Είμαστε η μόνη χώρα στον κόσμο που έχει ένα «χαώδες δίκαιο», το οποίο καθίσταται ανεφάρμοστο και οδηγεί στο αόριστο μέλλον τη δικαίωση των πολιτών.

Όλα τα νομοσχέδια που τιτλοφορούνται με την φράση επιτάχυνση της δικαιοσύνης , αποτελούν βλακώδεις συλλήψεις του κάθε ανόητου υπουργού δικαιοσύνης που πλην του αειμνήστου Ευάγγελου Γιαννόπουλου στερούνται κοινωνικής πείρας, είναι παντελώς άκαπνοι από ζωή δεν είναι δυνατόν να κατανοήσουν τη λειτουργία της καθημερινότητας του πολίτη, αλλά για να λάβουν το προσωπικό τους στίγμα στο δίκαιο εισάγουν και ψηφίζουν νομοσχέδια τα οποία αποτελούν ανοησίες πρώτου μεγέθους και δυσχεραίνουν ακόμα περισσότερο τη δικαστική λειτουργία.

Δυστυχώς για την Ελλάδα είναι τόσο βαθιά η σήψη, η διαφθορά και η παράλυση των θεσμών, ώστε στα πλαίσια της λεγόμενης κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας η έξοδος από τον βούρκο στον οποίον βρισκόμαστε οικονομικά, κοινωνικά και πολιτιστικά είναι πλέον αδύνατη.

Αν είχαν οι πολιτικοί μας τη στοιχειώδη φιλοπατρία και το ανάλογο πολιτικό θάρρος θα εισηγούνταν στον Πρόεδρο της Δημοκρατίας να κηρύξει τη χώρα σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης και αν ανατεθεί η διακυβέρνησή της σε εξωκοινοβουλευτικούς παράγοντες που είναι καταξιωμένοι στην εργασία, την επιστήμη και την κοινωνία και κυρίως να διακρίνονται από αγάπη προς τον ελληνικό λαό και την Ελλάδα.