ΤΟ ΡΙΟ, ΟΙ ΟΛΥΜΠΙΟΝΙΚΕΣ ΚΑΙ ΟΣΑ ΤΡΑΓΙΚΑ ΠΡΟΗΓΗΘΗΚΑΝ

Του Γιώργου Κατσιμπάρδη

 

Ο πρώην υφυπουργός και πρόεδρος της μη κερδοσκοπικής εταιρείας ¨Αθλητισμός Χωρίς Αναβολικά¨, στην Εισήγησή του που ετοιμάζει για την ¨Ημερίδα¨, η οποία θα πραγματοποιηθεί στο Βουλευτικό Ναυπλίου, περιέλαβε και έναν Πρόλογο, που αναφέρεται στους πρόσφατους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο. Ο Πρόλογος αυτός, λόγω του ξεχωριστού ενδιαφέροντος που παρουσιάζει, δημοσιοποιείται σήμερα, έχει δε ως εξής: 

α) Τώρα, που πήρε τέλος η μεγάλη αθλητική και πολιτιστική γιορτή των Ολυμπιακών Αγώνων του Ρίο, και τα μετάλλια των αθλητών – πολλοί από τους οποίους έδειξαν μέσα στα Στάδια και τους Στίβους ότι πιστεύουν πραγματικά και ¨υπηρετούν¨ τον κανόνα του ¨ευ αγωνίζεσθαι¨ – μπήκαν στις προθήκες των βιβλιοθηκών τους είναι, ίσως, κατάλληλη ώρα να κάνουμε ορισμένες επισημάνσεις, που έχουν ως στόχο να συμβάλουμε στον κοινό αγώνα προκειμένου να ξαναβρεί το ολυμπιακό κίνημα το σωστό του δρόμο, όσο κι αν αυτό φαίνεται ουτοπιστικό. Και φαίνεται ουτοπιστικό διότι το ¨κέντρο¨, δηλαδή η ΔΟΕ, που έχει καθοριστεί με την ιδρυτική της πράξη, του 1893, να καθοδηγεί και να προστατεύει το υπέροχο αυτό κίνημα, από το 1950 και δώθε ετεροκαθορίζεται, για να μην πω ¨καθοδηγείται¨ από κύκλους μεγαλεμπόρων, κατασκευαστών και διακινητών αναβολικών, που έχουν κάθε λόγο να το αποδυναμώνουν, όπως θα δούμε πιο κάτω.

Πρόκειται για επισημάνσεις όμοιες με εκείνες που κάνουν  ορισμένα Πανεπιστήμια, κυρίως όμως η Παγκόσμια Οργάνωση Αντιντόπινγκ, η γνωστή WADA, η οποίες όμως ελάχιστα εισακούονται, όπως φάνηκε και από τα θλιβερά γεγονότα τα οποία διαδραματίστηκαν κατά το τελευταίο τρίμηνο πριν από τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Ρίο και ιδιαίτερα κατά την παραμονή έναρξής τους.

β) Προσπερνάω, όμως, για λίγο αυτά τα θέματα  γιατί θέλω πρώτα να εκφράσω το θαυμασμό μου σχετικά με την κύρια ΠΤΥΧΗ των Ολυμπιακών του Ρίο, που έχουν σχέση με την αγωνιστική διοργάνωση αλλά και τις τελετές έναρξης και λήξης ∙ τελετές που ¨πέρασαν¨ σε ολόκληρο τον κόσμο το μήνυμα της διαφορετικότητας των φύλλων και του γενετήσιου προσανατολισμού, όπως επίσης και του σεβασμού προς όλες τις ανθρώπινες υπάρξεις, ανεξαρτήτως χρώματος, φυλής, ηλικίας ή θρησκεύματος, χωρίς να πολιτικοποιήσουν το μήνυμα αυτό. Κατά γενική ομολογία, μάλιστα, η πιο ανθρώπινη και ωραιότερη εικόνα των τελετών ήταν εκείνη της εισόδου, στο κατάφωτο Στάδιο Μαρακανά, των μεταναστών.

Ακόμη οι οργανωτές τόνισαν την ανάγκη να προστατευτεί ο πλανήτης από την υπερθέρμανση, υπονοώντας ότι θα ήταν πολύ θετικό να μιμηθούν όλες οι χώρες την καταπράσινη Βραζιλία, που έχει τον μεγαλύτερο κήπο της Γης.

Μάλιστα, οι τόσο διδακτικές εκείνες τελετές πρόβαλαν και την ανέλιξη της Βραζιλίας, με τις φυλετικές επιμειξίες των Πορτογάλων και των γηγενών Ινδιάνων και, στη συνέχεια, με εκείνες των μεταναστών Αφρικανών, Ευρωπαίων, Ασιατών, Αράβων και Εβραίων ∙ επιμειξίες από τις οποίες συντέθηκε το κράμα του λαού των Βραζιλιάνων, όπως τους ξέρουμε σήμερα.

γ) Με την ευκαιρία οφείλω να συγχαρώ τον επικεφαλής της Ελληνικής Αποστολής Ισίδωρο Κούβελο, για τις σωστές παρεμβάσεις του, κυρίως στο θέμα του ορισμού, για πρώτη φορά στην ιστορία του θεσμού, γυναικών ως σημαιοφόρων – της Σοφίας Μπεκατώρου, κατά την τελετή έναρξης και της χρυσής ολυμπιονίκη στο άλμα επί κοντώ Κατερίνας Στεφανίδη, κατά την τελετή λήξης – όπως επίσης και για τις επιτυχίες των Ελλήνων πρωταθλητών και πρωταθλητριών μας, που συγκόμισαν έξι (6) ολυμπιακά μετάλλια (τρία χρυσά, ένα αργυρό και δύο χάλκινα), δηλαδή περισσότερα από τα μετάλλια που είχαν κερδίσει κατά τους Ολυμπιακούς Αγώνες, οι οποίοι είχαν γίνει εδώ στη χώρα μας, στην Αθήνα, το 2004.

δ) Για την άλλη ΠΤΥΧΗ των Ολυμπιακών Αγώνων – που φαίνεται δευτερεύουσα αλλά ήταν γεμάτη με άλλου είδους θλιβερά μηνύματα τα οποία σχετίζονται με το θέμα των αναβολικών, οφείλω να θυμίσω την παγκόσμια αναστάτωση που αυτά προκάλεσαν ολόκληρο το τελευταίο τρίμηνο πριν από την έναρξή τους, αφού όλα σχεδόν τα ΜΜΕ του κόσμου ασχολούνταν με το ντόπινγκ.

Εμείς, στην προηγούμενη ¨Ημερίδα¨ μας, που είχαμε διοργανώσει με επιτυχία στα Χανιά, είχαμε προβλέψει, μεταξύ άλλων, ότι η Ρωσία πέρα από τον ταπεινωτικό αποκλεισμό τον οποίο θα υφίστατο η Εθνική της Ομάδας Στίβου από τους Πανευρωπαϊκούς Αγώνες του Άμστερνταμ (που λίγες ημέρες αργότερα επαληθευτήκαμε), ΚΙΝΔΥΝΕΥΕ ΝΑ ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΕΙ ΚΑΙ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥΣ ΤΟΥ ΡΙΟ. Και, συνεχίζοντας είχαμε διευκρινίσει ότι συνεργάτες μας από τη Λωζάννη (έδρα της ΔΟΕ και της Ολυμπιακής Επιτροπής των Χειμερινών Αγώνων), το Τορόντο (έδρα της WADA), το Μονακό (έδρα της IAAF) και τη Ζυρίχη (έδρα της FIFA), μας είχαν πληροφορήσει  ότι πολύ σύντομα επρόκειτο να ανακοινωθεί ότι μεγάλος αριθμός Ρώσων σκιέρ είχαν αγωνιστεί ντοπαρισμένοι και στους Χειμερινούς Αγώνες του Σότσι και σε άλλους Διεθνείς Αγώνες που – μαζί με την τεράστια προβολή του θέματος της Ρωσίδας παγκόσμιας πρωταθλήτριας του Τένις Μαρίας Σαράποβα, η οποία είχε βρεθεί επίσης ντοπαρισμένη – θα έδινε την ευκαιρία σε πολλούς να ζητήσουν να τεθεί συνολικά η Ρωσία εκτός Ρίο.

Και πράγματι, δεν πέρασαν παρά λίγες μόνο ημέρες και αυτό συνέβη, με την εξής ακολουθία των γεγονότων: Η WADA, είχε στοιχεία ότι και πολλοί άλλοι αθλητές, όχι μόνο του Στίβου αλλά και διαφορετικών αθλημάτων, άλλων χωρών, είχαν βρεθεί ντοπαρισμένοι, κυρίως κατά τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Πεκίνου το 2008 (είχε διαπιστώσει ότι ολυμπιονίκες έξι (6) διαφορετικών αθλημάτων από δώδεκα (12) χώρες, είχαν κάνει χρήση αναβολικών, ανάμεσά τους και τρεις (3) Κινέζες ολυμπιονίκες και είκοσι έξι (26) αρσιβαρίστες). Έτσι πρότεινε στη ΔΟΕ τον αποκλεισμό όχι μόνο των Ρώσων αλλά και εκείνων των αθλητών των άλλων χωρών.

Όπως ήταν φυσικό τα ΜΜΕ όλου του κόσμου ¨πήραν πάλι φωτιά¨ και ασχολήθηκαν για ολόκληρες ημέρες, όχι με τους Ολυμπιακούς του Ρίο που πλησίαζαν, αλλά με τα αναβολικά και τους αποκλεισμούς από αυτούς δεκάδων ολυμπιονικών από τη Ρωσία και τις άλλες δώδεκα (12) χώρες.

Τελικά, όμως, ο πρόεδρος τη ΔΟΕ Τόμας Μπάχ, θεσμικός προϊστάμενος του ολυμπιακού κινήματος,  αφού άφησε το θέμα να αιωρείται μέχρι τις παραμονές των Ολυμπιακών Αγώνων, αγνόησε την εισήγηση της WADA και εξέδωσε ερμαφρόδιτη απόφαση σύμφωνα με την οποία όλοι οι αθλητές όλων των χωρών, ακόμη και της Ρωσίας – εκτός από εκείνους της Εθνικής Ομάδας Στίβου, που είχε τιμωρήσει η IAAF – θα γίνονταν δεκτοί στους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Με την απόφασή του αυτή ο Τόμας Μπάχ όχι μόνο δε συντέλεσε στην κάθαρση και την αναβάθμιση του ολυμπιακού κινήματος, όπως απέβλεπε η WADA με τη θεμελιωμένη εισήγησή της, αλλά μάλλον άνοιξε τον δρόμο για τον παραπέρα κατακερματισμό του, κάτι το οποίο δεν αποκλείω ότι θα γίνει χειροπιαστό κατά τους επόμενους μήνες.