Ούτε το γκολ της τιμής

nimoΓράφει ο Νίκος Μερτζάνης

Πέρασαν αρκετές μέρες από το Eurogroup και την ώρα που γράφω αυτές τις γραμμές-έξι η ώρα το απόγευμα της Πεμπτης 12 Μαίου- ξεκινά το Euro working Group που «μυρίζει» συμφωνία και… αίσιο τέλος στην αξιλόγηση.Όχι, δεν θα πειμένω να τελειώσει. Δεν θα περιμένω να ακούσω τα όποια πανηγύρια του Τσίπρα και της κυβέρνησης.Δεν θα περιμένω να ακούσω τα, χωρίς ουσία, τσιρίγματα των υπολοίπων…

Τα συμπεράσματά μου τα έχω βγάλει-όπως όλοι οι Έλληνες αλλωστε-θα πονέσω για μία ακόμη φορά. Τα μέτρα θα είναι δυσβάσταχτα,σύνταξη δεν ξέρω αν θα προλάβω να πάρω και πόση. Το ταμείο μου διαλύεται, οι φόροι αυξάνονται, τα χρήματά μου μειώνονται. Τα ξέρω και τα ξέρετε.Αυτό που δεν ξέρω είναι ποιοί και πόσοι, από αυτούς που ψήφισαν Τσίπρα, τα περίμεναν…

Αυτό που περίμενα εγώ, ήταν το γκολ της τιμής.Και δεν μιλάω για τώρα, για σήμερα. Μιλάω γενικά. Για να μιλήσω και …ποδοσφαιρικά.

Είναι σαν η Ελλάδα να χάνει , με 6-0 τον αγώνα και στο 85ο λεπτό ,να διώχνει ο πρόεδρος( λαός) τον προπονητή(Σαμαρά) και να βάζει έναν άλλον(Τσίπρα), που θέλει την ομάδα να παίζει φουλ επίθεση, για να βάλει γκολ. Μέχρι εδώ όλα καλά. Αλλά τι θα ζητήσουμε από τον νέο προπονητή; Φυσικά να παίξει φουλ επίθεση και ότι βγεί…

Περίμενε κανείς οτι θα κερδίσουμε τον αγώνα; Οτι θα ισοφαρίσουμε τα έξι γκολ μέσα σε πέντε λεπτά; Όποιος περίμενε κάτι από τα δύο μάλλον είχε αυταπάτες σαν το Τσίπρα….
Τελικά δεν έκανε λάθος ο νέος προπονητής; Έκανε. Την ώρα της επίθεσης για να μπει γκολ, ξέχασε την άμυνα. Έτσι όχι μόνο δεν βάλαμε το γκολ της τιμής, αλλά «φάγαμε» και το 7ο γκολ…