Ο άλλος «δρόμος»… που δεν είδε ο Αλέξης.

Παρά το δίλημμα μνημόνιο ή καταστροφή που εκβιαστικά έθεσε ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας στην κοινοβουλευτική του ομάδα αλλά και στο σώμα της ολομέλειας της Βουλής, σίγουρα υπήρχε και ο άλλος δρόμος που ο πρωθυπουργός ή δεν είδε ή με τους χειρισμούς (αφού αναλαμβάνει ο ίδιος την ευθύνη των διαπραγματεύσεων) απέκλεισε.
Μία συμφωνία που ναι μεν θα έφερνε μέτρα (ίσως και σκληρά), αλλά θα προέκυπταν μέσα από την επεξεργασία ενός σχεδίου αναδιανομής των βαρών (όπως ο Αλέξης Τσίπρας μέχρι πρότινος υποστήριζε), θα αποκαθιστούσε τις απώλειες των εργατικών κεκτημένων ή θα έθετε τη βάση για την σταδιακή αποκατάστασή τους (κόκκινη γραμμή της κυβέρνησης), δεν θα προέβλεπε οριζόντια μειώσεις μισθών και συντάξεων και φυσικά θα ήταν μία συμφωνία που θα άνοιγε το θέμα της διευθέτησης του χρέους και θα συνοδευόταν από μία γενναία χρηματοδότηση που θα ξυπνούσε τη χώρα από το λήθαργο της ύφεσης και θα γεννούσε τις προϋποθέσεις η Ελλάδα να ανταποκριθεί στην αποπληρωμή των υποχρεώσεών της.

Αυτό όμως προϋποθέτει σωστή διαπραγματευτική τακτική και πολιτική βούληση.

Υπήρξε;