Μόνο ο ΣΥΡΙΖΑ θα διεκδικήσει τις γερμανικές αποζημιώσεις, τονίζει ο Γ. Σταθάς

Ως «επικοινωνιακά τρικ» χαρακτηρίζει τα ευχολόγια της συγκυβέρνησης, που «θέλει να πάρει πιστοποιητικό βιωσιμότητας», τα περί εξόδου από τα μνημόνια, ο βουλευτής Βοιωτίας του ΣΥΡΙΖΑ, Γιάννης Σταθάς.

«Μόνο τότε θα καθίσουν οι δανειστές και οι εταίροι μας να μιλήσουν σοβαρά μαζί μας, και όχι όταν μας θεωρούν δεδομένους», συμπληρώνει ο ίδιος σε συνέντευξή του στον Κωνσταντίνο Αγόρη και το «ΧΩΝΙ».

Πρώτιστος στόχος της επερχόμενης κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ είναι, κατά τον κ. Σταθά, «η αναχαίτιση της ανθρωπιστικής κρίσης που μαστίζει την ελληνική κοινωνία από τις εφαρμοζόμενες μνημονιακες πολιτικές λιτότητας, οι οποίες εξυπηρετούν τους τραπεζίτες και όχι το λαό».

 

Ε: Τα τελευταία εβδομήντα χρόνια, οι ελληνικές κυβερνήσεις δεν έχουν διεκδικήσει ούτε «ψίχουλο» από τις γερμανικές αποζημιώσεις. Στα μέσα της εβδομάδας, η αρμόδια -για το θέμα αυτό- διακομματική επιτροπή, στην οποία είστε μέλος, ενημερώθηκε για τις αξιώσεις του δημοσίου. Τι περιλαμβάνεται στη σχετική μελέτη και ποια αποτελέσματα θεωρείτε πως θα έχει (αν έχει) η όποια προσπάθεια;

Α: Πράγματι, τα τελευταία 70 χρόνια δεν έχει γίνει καμία σοβαρή προσπάθεια για τη διεκδίκηση των γερμανικών επανορθώσεων. Όμως, η υπομονή και επιμονή του Μανώλη Γλέζου διαχρονικά έχει κρατήσει το όλο ζήτημα στην επικαιρότητα. Καταφέραμε και με τη συμβολή του ΣΥΡΙΖΑ να συσταθεί για πρώτη φορά η Διακομματική Επιτροπή για τη Διεκδίκηση των Γερμανικών Αποζημιώσεων. Το μόνο σίγουρο είναι ότι ο ΣΥΡΙΖΑ είναι η μόνη πολιτική δύναμη και εν δυνάμει αυριανή κυβέρνηση που έχει στο πρόγραμμά του τη διεκδίκηση των γερμανικών αποζημιώσεων.

 

Ε: Την ίδια στιγμή, το θέμα της διαχείρισης του ελληνικού χρέους παραμένει στο τραπέζι. Η θέση του ΣΥΡΙΖΑ είναι ξεκάθαρη, ενώ η «υπάκουη» -στη Μέρκελ- ελληνική κυβέρνηση συντάσσεται με τη γραμμή του Βερολίνου. Ποιο είναι το σχόλιά σας;

Α: Το μόνο σίγουρο για το χρέος, από τη στιγμή που η κυβέρνηση θέλει να πάρει πιστοποιητικό βιωσιμότητας, να κάνει επιμήκυνση κ.λπ., είναι ότι θα είναι βραχνάς για

τις επόμενες δεκαετίες για τον ελληνικό λαό και κατ’ επέκταση για την εθνική κυριαρχία.

Η μόνη ρεαλιστική λύση είναι η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους και αποπληρωμή του υπολοίπου με ρήτρα ανάπτυξης. Δεν είναι

κάτι πρωτόγνωρο στη διεθνή πρακτική. Έχει γίνει στην ίδια τη Γερμανία με τη Συνθήκη του Λονδίνου το 1953.

 

Ε: Οι τελευταίες «αλχημείες» Σαμαρά και Βενιζέλου, περί εξόδου της Ελλάδας από το ΔΝΤ, οδήγησαν την οικονομία σε νέα κατάρρευση. Ποιες θα πρέπει να είναι οι πρώτες κινήσεις της επερχόμενης κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ για ανόρθωση της χώρας και της κοινωνίας;

Α: Για να μπορεί να λέει ότι θα πραγματοποιήσει έξοδο από τα μνημόνια θα πρέπει να το πιστεύει, να το έχει στο πρόγραμμά του και όχι να κάνει επικοινωνιακά τρικ η συγκυβέρνηση. Μόνο τότε θα καθίσουν οι δανειστές και οι εταίροι μας να μιλήσουν σοβαρά μαζί μας, και όχι όταν μας θεωρούν δεδομένους, όπως τον κ. Σαμαρά και τον κ. Βενιζέλο. Όσον αφορά τις πρώτες κινήσεις της επερχόμενης κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ για ανόρθωση της χώρας, αυτές θα είναι, όπως δήλωσε και στη ΔΕΘ ο σύντροφος πρόεδρος Αλέξης Τσίπρας, η αναχαίτιση της ανθρωπιστικής κρίσης που μαστίζει την ελληνική κοινωνία από τις εφαρμοζόμενες μνημονιακές πολιτικές λιτότητας, οι οποίες ως μοναδικό σκοπό έχουν την εξυπηρέτηση των τραπεζιτών και όχι του ελληνικού λαού. Θα προχωρήσουμε άμεσα σε αύξηση του βασικού μισθού, αύξηση του επιδόματος ανεργίας, επαναπρόσληψη των δημοσίων υπαλλήλων που απολύθηκαν άδικα ανασυγκρότηση του πρωτογενούς τομέα και σε στοχευμένες δημόσιες επενδύσεις,

 

Ε: Προέρχεστε από μια περιοχή, τη Βοιωτία, το εργατικό δυναμικό της οποίας αντιμετωπίζει τεράστια προβλήματα (ανεργία, απλήρωτη εργασία κ.λπ.). Ως βουλευτής και πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου Λιβαδειάς, ποιες πολιτικές θεωρείτε πως θα δώσουν ανάσα στον εργάτη που υποφέρει; Ποια τα αποτελέσματα της συνάντησης που είχατε πρόσφατα με Γερμανούς συνδικαλιστές;

Α: Οι συναντήσεις με Γερμανούς συνδικαλιστές, και όχι μόνο, έχουν τον εξής σκοπό και στόχο: την αλληλοενημέρωση για το τι αντιμετωπίζουν οι εργάτες τόσο στη Ελλάδα όσο και την υπόλοιπη Ευρώπη (που ως επί το πλείστον, τα προβλήματά τους είναι κοινά) και την καλλιέργεια αλληλεγγύης μεταξύ της εργατικής τάξης και κατ’ επέκταση των λαών απέναντι στις πολιτικές λιτότητας που οδηγούν στο «κούρεμα» της Δημοκρατίας και τον εκφασισμό των κοινωνιών Αναφορικά με τις πολιτικές, που θα δώσουν ανάσα στον εργάτη, πέρα από την αύξηση του μισθού, είναι η δωρεάν πρόσβαση στα δημόσια αγαθά, υγεία και παιδεία, καθώς και η επαναφορά όλων των καταργηθέντων εργατικών δικαιωμάτων.