Έτσι τελικά… θα βάλουν στο χέρι την ακίνητη περιουσία στην Ελλάδα…

Η οικογένεια Καρλή στη Λιβαδειά από χθές είναι «χωρισμένη» στα τρία…
Η άνεργη μητέρα με το ενήλικο και άνεργο τέκνο στο ξενοδοχείο, το ανήλικο τέκνο σε συγγενικό πρόσωπο και ο πατέρας της οικογένειας, νεφροπαθής και άνεργος στο πατρικό του.
Κάποιοι πέτυχαν μάλλον το στόχο τους…
Να διαλύσουν αρχικά οικονομικά την οικογένεια, καθώς η θηλιά της ανεργίας πέρασε σε όλα τα μέλη της που θα μπορούσαν έστω και σε αυτό το περιβάλλον να εργαστούν για να βγάλουν ένα μεροκάματο και να βγαίνουν οι υποχρεώσεις, ακολούθως να τους ταπεινώσουν και να τους τσαλακώσουν βγάζοντας το σπίτι τους στον πλειστηριασμό, εκβιαστικά μετά να τους επιβάλλουν να ζουν σπίτι τους (που απέκτησαν όπως μάθαμε με στεγαστικό δάνειο από τον ΟΕΚ, το οποίο δεν μπόρεσαν να αποπληρώσουν για λόγους υγείας και ανεργίας και με αποτέλεσμα όπως είπαμε να το χάσουν) με ενοίκιο και στο τέλος να τους πετούν στο δρόμο γιατί αποδείχθηκαν σύμφωνα με την τράπεζα κακοπληρωτές.
Χωρίς κανένας να έχει δουλειά, η οικογένεια διαλύθηκε και το μοναδικό ίσως περιουσιακό της στοιχείο, το όνειρο τους, το όνειρο κάθε Έλληνα, το δικό του κεραμίδι, πέρασε στα χέρια των δανειστών, χωρίς να ανοίξει μύτη.
Αυτό μου θυμίζει το… και κερατάς και γδαρμένος…
Κι όμως πάνω σε αυτή τη φράση φαίνεται πως οι δανειστές έχουν στηρίξει την τακτική που θα ακολουθήσουν, για να βάλουν τελικά στο χέρι την ακίνητη περιουσία στην Ελλάδα.
«Όχι ρε δεν πληρώνω…
δεν έχω να πληρώσω…
τι θα κάνουν;
ας έρθουν να το πάρουν…
όλη η Ελλάδα χρωστάει τι θα τα κάνουν τόσα ακίνητα»; Έλεγαν πολλοί μέχρι χθες…
Αυτό δυστυχώς άλλαξε από τη μέρα που η κυβέρνηση δέχθηκε να ρυθμίσει ( με τις ευλογίες της τρόικας) τα κόκκινα στεγαστικά δάνεια.
Τρέμω όταν ακούω ότι ο Σαμαράς και ο Βενιζέλος θέλουν να «βοηθήσουν» τους έχοντες ως μόνο περιουσιακό στοιχείο σε τούτη τη ζωή, την πρώτη κατοικία, την οποία απέκτησαν με δάνειο.
Στην έσχατη περίπτωση μάλιστα σκέφτονται να επιδοτήσουν ακόμη και το ενοίκιο αυτών που δεν θα μπορέσουν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις του δανείου τους…
Δηλαδή;
Θα χάσουμε τα σπίτια μας και θα μένουμε σε αυτά (αν θέλουν) με ενοίκιο που θα επιδοτείται από την Ελληνική κυβέρνηση και που θα καταβάλλεται (το ενοίκιο)  ή στις τράπεζες ή σε ιδιωτικές εταιρείες που θα αγοράσουν τα δάνειά μας;
Μήπως αυτό συνέβη τελικά και στην οικογένεια Καρλή στη Λιβαδειά;
Μήπως αυτό το περιστατικό είναι μόνο η αρχή;