Η επόμενη μέρα

Του Γιώργου Δ. Ανδρέου 

(Δικηγόρος, Υποψήφιος Περιφερειακός  Σύμβουλος στην Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας, με το συνδυασμό του Κώστα Μπακογιάννη «Αλλάζουμε στην καρδιά της Ελλάδας»)

 

Κορυφώνεται  η πολιτική μάχη με φόντο τις επερχόμενες τριπλές εκλογές.  Μνημόνιο, αντιμνημόνιο, πλεόνασμα  και χρέος, ευρωζώνη και δραχμή, ανεργία και ανάπτυξη, τα πεδία της πολιτικής αντιπαράθεσης. Σίγουρα  η κύρια – πολιτική –  μάχη  θα δοθεί  στο πεδίο των ευρωεκλογών, από τις οποίες θα προκύψουν τα  πολιτικά συμπεράσματα. Στόχος όμως του σημειώματος αυτού είναι οι αυτοδιοικητικές εκλογές που γίνονται την ίδια μέρα. Το κρίσιμο ερώτημα για τις εκλογές στους Δήμους και την Περιφέρεια είναι ποιό  το διακύβευμα  των  εκλογών αυτών. Η απάντηση μονόδρομη. Η επόμενη ημέρα. Η καθημερινότητα στην αυλή του καθενός. Η  επόμενη ημέρα στον μικρόκοσμο των ψηφοφόρων, που θα κληθούν να υπηρετήσουν οι Περιφερειάρχες, οι Σύμβουλοι, οι  Δήμαρχοι και οι Δημοτικοί Σύμβουλοι. Γιατί στα πέντε επόμενα χρόνια δεν υπάρχει η δυνατότητα πρόωρων εκλογών για αλλαγή Δημάρχου ή Περιφερειάρχη και συμβούλων, όπως  μπορεί να γίνει στην κεντρική πολιτική σκηνή. Το κρίσιμο συνεπώς  πρόβλημα   των Περιφερειακών και Δημοτικών εκλογών είναι ένα και μόνο. Η επιλογή  προσώπων. Ας δούμε κάποια κριτήρια.

Άλφα και Ωμέγα   η ικανότητα αυτών  που θα εκλεγούν να διαχειρισθούν τις τοπικές υποθέσεις σε επίπεδο Δήμων και Περιφέρειας με τρόπο καθαρό και αποτελεσματικό, με όραμα, τόλμη και στόχευση.

Ποια είναι όμως  τα στοιχεία που πρέπει να έχουν τα  πρόσωπα αυτά;

Πρώτο και κύριο η ικανότητα  να εξασφαλίσουν  οικονομικούς πόρους δηλαδή  χρήματα, χωρίς τα οποία δεν μπορεί  γίνει τίποτα από όσα μεγαλόστομα γράφονται στα προγράμματα των υποψηφίων . Η οικονομική κρίση έχει περιορίσει βάναυσα την κρατική χρηματοδότηση  της αυτοδιοίκησης. Έτσι  η ικανότητα των Περιφερειαρχών και των Δημάρχων να διεκδικήσουν και να πάρουν κοινοτικά χρήματα είναι το  κυρίαρχο στοιχείο της  αποτελεσματικότητας και το κλειδί της επιτυχίας τους. Κάποιοι αποδείχθηκαν  πως ακόμα και στον καιρό της κρίσης  μπόρεσαν καλύτερα και δεν περιορίστηκαν στη διαχείριση της μίζερης καθημερινότητας.

Δεύτερο και εξ ίσου σημαντικό να θέλουν να πετύχουν  και  να τολμούν να αγγίξουν τα μεγάλα θέματα της περιοχής ευθύνης τους. Η λογική της απλής διαχείρισης και του να μην θίγονται τα κακώς κείμενα, επειδή θα έχουν πολιτικό κόστος, άφησε τα μεγάλα προβλήματα άλυτα τόσα χρόνια και τις επιπτώσεις τους να ταλανίζουν τους πολίτες και τις τοπικές κοινωνίες. Η Βοιωτία είναι κλασσικό παράδειγμα, γιατί στο νομό μας σέρνονται άλυτα επί δεκαετίες τα μεγαλύτερα θέματα της Περιφέρειας Στερεάς : Η Κωπαίδα και ο Ασωπός.

Τρίτο και εξ ίσου σημαντικό  οι στοχευμένες δράσεις και παρεμβάσεις όπως αυτές προκύπτουν κάθε φορά από τις ανάγκες της κοινωνίας. Και σήμερα η ασφυκτικά κυρίαρχη ανάγκη αυτή  είναι η ανάπτυξη και οι θέσεις εργασίας. Σίγουρα  η Περιφέρεια και ο Δήμος δεν μπορούν να  λύσουν το μεγάλο αυτό Εθνικό θέμα.  Μπορούν όμως να κατευθύνουν τη δράση τους και  όσους οικονομικούς πόρους μπορούν να εξασφαλίσουν, όχι σε έργα βιτρίνας με μικροπολιτικά ή τοπικίστικα κριτήρια, αλλά σε  τομείς που παράγουν ή διευκολύνουν και υποβοηθούν την ανάπτυξη, μειώνουν το κόστος  παραγωγής και δημιουργούν θέσεις εργασίας. Ενδεικτικά.  Η διευκόλυνση της επιχειρηματικής δράσης στην αδειοδοτική διαδικασία με το ξεκαθάρισμα των όρων ίδρυσης και λειτουργίας επιχειρήσεων, αλλά και στην  δημιουργία και τον εκσυγχρονισμό των υποδομών. Η μείωση του παραγωγικού κόστους στον γεωργικό τομέα με την ορθολογική διαχείριση των νερών π.χ. στην Κωπαίδα. Η  διευκόλυνση της διάθεσης των αγροτικών  προϊόντων με την δημιουργία κομβικών κέντρων διακίνησης. Η  απενοχοποίηση των προϊόντων της Θηβαικής γης με την επίλυση του χρόνου προβλήματος τους Ασωπού, με δραστική παρέμβαση της Περιφέρειας σε συνεργασία με τους Δήμους της Περιοχής. Η  προβολή και η διευκόλυνση του τουριστικού προϊόντος και του τουρισμού εν γένει όπως , του  Αρχαιολογικού (Θήβα,  Ορχομενός, Χαιρώνεια, Τροφώνιο Μαντείο στη Λιβαδειά, Δελφοί), του  Θρησκευτικού (¨Οσιος Λουκάς και δεκάδες άλλα σπουδαία μοναστήρια – μνημεία), του Χειμερινού και Εναλλακτικού (Παρνασσός, Βελούχι, Ελικώνας κλπ) αλλά και θερινού (Ευβοϊκές και Βοιωτικές ακτές)  , που αποτελούν  μοναδικό  συγκριτικό πλεονέκτημα  σε εθνικό επίπεδο της  Στερεάς Ελλάδας. Σε κανένα άλλο σημείο της χώρας δεν υπάρχει τέτοια σύμπτωση μνημείων της φύσης και της ιστορίας.

Οι επενδύσεις στις υποδομές,  την διαχείριση και την προβολή των τομέων  αυτών θα συντελέσει   στην ανάπτυξη, γιατί αυτός είναι ο πρωτογενής τομέας  που μπορεί  δημιουργήσει θέσεις εργασίας για τους νέους μας και  πλούτο που θα διαχυθεί στην κοινωνία. Ο τομέας – ατμομηχανή της εξόδου της χώρας από την κρίση.

Τέλος κριτήριο της επιλογής των προσώπων της Αυτοδιοίκησης πρέπει να αποτελέσει και η  δυνατότητα και ικανότητα σύνθεσης και σύμπτωσης διαφορετικών απόψεων. Η  δύναμη και η θέληση  να επικρατήσει η συναίνεση, να νικηθεί η στείρα αντιπαράθεση, να εμπεδωθεί ως εθνική πλέον  ανάγκη η από κοινού  αντιμετώπιση των προβλημάτων, που είναι  προβλήματα όλων.

Αν αυτό το κλίμα επιτευχθεί στην περιφέρεια θα επεκταθεί σ΄ ολόκληρη τη χώρα. Κερδισμένοι θα είναι οι πολίτες αλλά και η  Ελλάδα.

Μεθαύριο καλούνται οι πολίτες να αποφασίσουν. Να επιλέξουν  από τους δεκάδες, αν όχι εκατοντάδες,  υποψήφιους που ζητάει ο Καλλικράτης για να στελεχωθούν τα μαμούθ δυσκίνητα Περιφερειακά και Δημοτικά Συμβούλια. Κάποιοι  τους ζητούν να πολιτικοποιήσουν και την αυτοδιοικητική ψήφο.  Μπορούν όμως και επιβάλλεται οι πολίτες  να εξαντλήσουν την πολιτική ψήφο τους στις ευρωεκλογές.    Γιατί όπως είπαμε σε τοπικό επίπεδο υπάρχει  και η επόμενη μέρα ή μάλλον οι πολλές επόμενες ημέρες για πέντε ολόκληρα χρόνια.

Ελπίζω και εύχομαι οι πολίτες με το αλάθητο ένστικτο που τους διακρίνει να σκεφτούν ψύχραιμα  και να μην τους παρασύρει ο θυμός στην επιλογή των προσώπων της αυτοδιοίκησης. Να προβληματισθούν από τα λίγα που αναφέρω παραπάνω, γιατί υπάρχουν και άλλα πολλά. Να διαλέξουν τους καλύτερους σε όλα τα επίπεδα. Αυτούς που μπορούν και θέλουν. Γιατί  η επόμενη μέρα είναι αύριο.