ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ και ΕΡΓΑΣΙΑ

του Δημήτρη Κατσορίδα

Επιστημονικού Συνεργάτη ΙΝΕ-ΓΣΕΕ.

Υποψήφιος περιφερειακός σύμβουλος με τη «Δύναμη Ζωής» – Ρένα Δούρου στον Κεντρικό Τομέα Αττικής (Δήμοι: Αθηναίων, Φιλαδέλφειας-Χαλκηδόνας, Γαλατσίου, Ζωγράφου, Καισαριανής, Βύρωνος, Ηλιούπολης, Δάφνης-Υμηττού) 

Η αναζήτηση ενός νέου προσανατολισμού για την εργασία που θα ξεκινάει από την ανάγκη αντιμετώπισης της ανεργίας, σημαίνει γνώση της ανθρωπογεωγραφίας της περιοχής και φυσικά παροχή βοήθειας στους ΟΤΑ, ώστε να μπορούν να σχεδιάσουν κατάλληλες πολιτικές για την καταπολέμηση της ανεργίας και του κοινωνικού αποκλεισμού.

Υπάρχει σήμερα η ανάγκη για δημιουργία τοπικών φορέων που θα αναλάβουν να σχεδιάζουν πολλαπλές πρωτοβουλίες, ενισχύοντας επιχειρηματικές δραστηριότητες, προγράμματα κατάρτισης, συνεταιριστικά σχήματα και αυτοδιαχειριστικές πρωτοβουλίες σε χώρους εργασίας, παρεμβαίνοντας ταυτόχρονα σε ζητήματα επενδύσεων και υποδομών που χρονίζουν, με στόχο πάντα τη μείωση της ανεργίας. Η δημιουργία αυτών των τοπικών φορέων είναι αναγκαίο να βρίσκεται σε συνεργασία με τα συνδικάτα της εκάστοτε περιοχής και με τα τοπικά Εργατικά Κέντρα.

Αυτό με τη σειρά του σημαίνει ότι θα πρέπει να υπάρξει προσανατολισμός στις ακόλουθες δραστηριότητες:

1) Σύσταση Παρατηρητηρίων Απασχόλησης με κατάλληλη δικτύωση σε τοπικό επίπεδο. Καταγραφή της οικονομικής, βιομηχανικής και εργατικής δομής της κάθε περιοχής.

2) Να καταγραφεί η εμπειρία πρακτικών, όπως για παράδειγμα της Μαριναλέδα στην Ισπανία, στην οποία η ανεργία είναι μηδενική.

3) Να καταγραφούν οι διαπιστωμένες ανάγκες κατάρτισης και εκπαίδευσης.

4) Να γίνει καταγραφή των τοπικών συγκριτικών πλεονεκτημάτων και να παρέχονται κίνητρα για τη διατήρηση και ανάπτυξη μοντέλων πολυδραστηριότητας ή παραδοσιακών επαγγελμάτων, καθώς επίσης συνεταιριστικών εγχειρημάτων, ομάδων παραγωγών και μη κερδοσκοπιών εταιρειών λαϊκής βάσης με τη δημιουργία των αντίστοιχων χώρων παραγωγής και παροχής υπηρεσιών (π.χ. οργάνωση γραφείων από άνεργους αρχιτέκτονες και οικοδόμους για μετατροπή ή ανακατασκευή κτιρίων, ομάδων καλλιεργητών όπου θα τους διατίθενται δημοτικά κτήματα προς καλλιέργεια, αυτοδιαχειριζόμενα συνεργεία όπου θα αναλαμβάνουν εργασίες του δήμου και δεν θα ανατίθενται σε εργολάβους κλπ.). Όλες οι προαναφερθείσες συμμετοχικές και αυτοδιαχειριστικές πρωτοβουλίες είναι αναγκαίο να ενταχθούν σε ένα σχέδιο και να δημιουργήσουν ένα δίκτυο μεταξύ τους.

Οι παραπάνω διαπιστώσεις και προτάσεις, οδηγούν στην ανάγκη ενός νέου προσανατολισμού για την εργασία προς τις εξής κατευθύνσεις:

α. Στήριξη, από την δημοτική ή περιφερειακή αρχή, των δίκαιων αιτημάτων των εργαζομένων, των ανέργων, των συνταξιούχων, των αγροτών κλπ.

β. Στήριξη των ανέργων για τη δημιουργία σωματείων ανέργων, δημιουργία κέντρων ψυχολογικής υποστήριξης κλπ.

γ. Ενθάρρυνση για τη δημιουργία τοπικών Εργατικών Λεσχών και Συμβουλίων Εργαζομένων, τα οποία θα ασχολούνται με όλα τα αιτήματα και προβλήματα του κόσμου της εργασίας, με κύριο στόχο τη διάχυση ανοικτών διοικητικών μοντέλων συμμετοχής, εργατικού ελέγχου και αυτοδιαχείρισης στις επιχειρήσεις.

δ. Προώθηση της ιστορίας του εργατικού κινήματος, ιδιαίτερα της περιοχής, καθώς επίσης παρουσίαση, στα δημοτικά ΜΜΕ, θεμάτων που θα αναδεικνύουν τα ζητήματα της εργασίας.

Τέλος, η αναδιάρθρωση των υπαρχουσών επιχειρήσεων και υπηρεσιών, η δημιουργία νέων θέσεων εργασίας σε όλους τους τομείς παραγωγής και η εφαρμογή κοινωνικής πολιτικής με τοπικά χαρακτηριστικά, θα πρέπει να είναι αντικείμενο συζητήσεων, διαπραγματεύσεων και συμφωνιών μεταξύ κρατικών, τοπικών και κοινωνικών φορέων, με την άμεση συμμετοχή των πολιτών, οι οποίοι θα έχουν τη δυνατότητα να αποφασίζουν μέσα από λαϊκές και συνοικιακές συνελεύσεις και θεματικά συμβούλια για την οικονομία τους, την εργασία τους, την υγεία τους, τις συνθήκες ζωής τους και γενικότερα για οτιδήποτε τους αφορά μέσα από μορφές γενικευμένης αυτοδιαχείρισης σε όλα τα επίπεδα της κοινωνικής ζωής.